A.B. Yehoshua urodził się w Jerozolimie w 1936 roku, w rodzinie sefardyjskiej mieszkającej tam od pięciu pokoleń. W swojej prozie podejmował temat żydowskiego życia w Izraelu i poza nim poprzez bohaterów, historie rodzinne i eksperymenty narracyjne; nie należy sprowadzać jej do jednej tezy o sefardyjskiej tożsamości czy wygnaniu. Biografia w Instytucie dokumentuje jego jerozolimskie korzenie i karierę.
Izraelskie i diasporyczne realia u Yehoshuy
Biografia Instytutu podaje, że Yehoshua studiował literaturę hebrajską i filozofię na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie, w latach 1963–1967 mieszkał i nauczał w Paryżu, a później wykładał na Uniwersytecie w Hajfie. W esejach poruszał relacje między życiem w Izraelu a diasporą, ale w powieściach nadawał tym rozważaniom różne formy i głosy.
Izraelski Instytut Literatury Hebrajskiej wymienia jego zbiór esejów Między prawicą a lewicą oraz uznaje powieści i opowiadania za odrębne części jego dorobku. Traktowanie deklarowanych poglądów autora jako klucza do każdej postaci spłaszczyłoby te książki: bohaterowie fikcyjni mogą nie zgadzać się z argumentami autora, komplikować je lub wykraczać poza nie.
Pięć głosów w powieści Kochanek
Kochanek (Ha-Me’ahev, 1977) składa się z sześciu części i pięciu głównych postaci zabierających głos: Adama, jego żony Asyi, ich córki Dafi, kochanka Asyi Gabriela oraz Naima, młodego Araba pracującego w warsztacie Adama. Zmieniający się narratorzy nadają temu samemu kryzysowi rodzinnemu różne znaczenia. Bibliografia Instytutu odnotowuje powieść i jej przekłady. W tej konstrukcji sama perspektywa staje się tematem: czytelnik odtwarza wydarzenia z relacji osób o nierównej wiedzy i sprzecznych pragnieniach.
Akcja powieści rozgrywa się podczas wojny Jom Kipur w 1973 roku, ale w centrum pozostają relacje między bohaterami. Zastosowane rozwiązania formalne wprowadzają wydarzenia narodowe w życie domowe, nie zmieniając książki w jeden publiczny manifest.
Pan Mani i pamięć rodzinna
Pan Mani (wydanie hebrajskie z 1990 roku; wydanie angielskie z 1992 roku) cofa się w czasie poprzez pięć rozmów obejmujących kolejne pokolenia, od XX do XIX wieku. W każdej części czytelnik słyszy tylko jedną stronę dialogu i musi dopowiedzieć sobie drugą. Biblioteka Narodowa Izraela opisuje powieść jako pięć rozmów odtwarzających dzieje sześciu pokoleń rodziny Mani, od ich emigracji z Grecji w 1848 roku do połowy lat 80. XX wieku; zobacz rekord katalogowy Pana Mani. Taka konstrukcja celowo pokazuje historię rodziny jako niepełną: każda osoba przedstawia ograniczoną relację, a nie całość wydarzeń.
Sefardyjskie pochodzenie Yehoshuy jest jednym z istotnych kontekstów tych książek, obok szerszych pytań o migrację, rodzinę, język i przynależność narodową. W 1995 roku otrzymał Izraelską Nagrodę Literacką, a Pan Mani należał do dzieł, które zyskały uznanie za granicą. Zobacz również szerszą historię współczesnej prozy hebrajskiej.