2 minuty czytania

Gahal: ocaleni z Holokaustu w izraelskiej wojnie 1948 roku

Gahal był izraelskim programem rekrutacji za granicą, pozyskującym wielu rekrutów z europejskich obozów dla przesiedleńców. Jego uczestnicy dołączyli do sił, które podczas wojny o niepodległość stały się Siłami Obronnymi Izraela (IDF).

Miriam Bernstein

Miriam Bernstein to pseudonim działu Zasoby Hasbara. Każdy artykuł opiera się na źródłach i zawiera odnośniki.

Gahal to hebrajski skrót określający rekrutację za granicą, w ramach której pozyskiwano rekrutów spoza kraju do sił żydowskich, a po maju 1948 roku do Sił Obronnych Izraela. Wielu z nich pochodziło z europejskich obozów dla przesiedleńców i było ocalałymi z Holokaustu. Dołączyli do szybko rozbudowywanej armii podczas izraelskiej wojny o niepodległość, służąc wraz z osobami rekrutowanymi w kraju.

Rekrutacja w obozach dla przesiedleńców

Po wojnie w obozach dla przesiedleńców przebywali żydowscy ocaleni oczekujący na emigrację. Agencja Żydowska i organizatorzy Hagany prowadzili wśród nich rekrutację; odbywała się ona w Europie oraz w obozach internowania na Cyprze. Skrót Gahal odróżnia tych rekrutów od Machal, czyli zagranicznych ochotników przybywających, by służyć. Historyk Ori Yehudai opisuje rekrutów Gahal jako w większości ocalałych pozyskanych w obozach dla przesiedleńców w swoim badaniu ocalałych w armii izraelskiej.

Gahal odzwierciedlał zarówno poszukiwanie przez ocalałych własnego domu, jak i pilną potrzebę nowego państwa, by pozyskać wyszkolony i zdolny personel. Droga z obozu do służby wojskowej mogła być nagła. Rekruci różnili się pochodzeniem i poziomem wyszkolenia; sama przynależność do tej kategorii nie oznaczała jednakowych doświadczeń.

Od mobilizacji przed powstaniem państwa do IDF

Rekrutacja wojskowa rozpoczęła się przed uzyskaniem niepodległości. W listopadzie 1947 roku Agencja Żydowska i Komitet Narodowy powołały Narodowe Biuro Spisowe do rejestrowania potencjalnych rekrutów. Formalną rekrutację rozpoczęto 1 lutego 1948 roku. Po proklamowaniu państwa w czerwcu 1948 roku pracę tę przejął ośrodek rekrutacyjny Ministerstwa Obrony.

Archiwum Ministerstwa Obrony i IDF podaje, że do służby zgłosiło się ponad 200 000 mężczyzn i kobiet, a od lutego 1948 do czerwca 1949 roku wcielono 116 184 osoby. Dane te dotyczą całego systemu rekrutacji, a nie wyłącznie Gahal. Zapis w dzienniku Ben-Guriona z sierpnia 1948 roku osobno wymienia Gahal w budżecie obronnym jako rekrutację ochotników z zagranicy, co odnotowano w dzienniku Archiwum Ben-Guriona.

Ocaleni w szerokich szeregach walczących

Rekruci Gahal służyli w jednostkach formujących się sił zbrojnych. Historyczna relacja IDF wskazuje, że żołnierze Gahal rekrutowani w Europie, w większości ocaleni z Holokaustu, stanowili znaczącą część sił walczących. Ocaleni służyli także na wielu innych stanowiskach i docierali do kraju różnymi drogami; nie należy uznawać każdego ocalałego za rekruta Gahal.

Droga migracyjna często poprzedzała zaciąg. Poznaj Berihah, Aliyah Bet i Cypr, a następnie dowiedz się, jak ocaleni tworzyli powojenne społeczności.

Źródła

  1. 1.https://www.idf.il/en/articles/2021/the-origins-of-the-israel-defense-forces/
  2. 2.https://archives.mod.gov.il/sites/English/Exhibitions/pages/recruitment-to-the-idf.aspx
  3. 3.https://bengurionarchive.bgu.ac.il/en/node/8947