Eliezer Ben Jehuda pomógł uczynić z hebrajskiego języka narodowego cel codziennej mowy, nauczania i dziennikarstwa. Publikował nowe i przywracane do użycia słownictwo, współorganizował Komitet Języka Hebrajskiego i opracował słownik historyczny; na język wpływali także nauczyciele, pisarze i inni jego użytkownicy.
Komitet na rzecz wspólnego użycia języka
W 1889 roku Ben Jehuda i jego jerozolimscy współpracownicy założyli Safa Brura, aby promować mówienie po hebrajsku. Komitet językowy gromadził słowa z literatury hebrajskiej, przystosowywał wyrazy z arabskiego i tworzył nowe formy na podstawie hebrajskich rdzeni. Organizacja zakończyła działalność w 1891 roku, ale jej praca ustanowiła wzór skoordynowanego planowania językowego. Związek Nauczycieli pomógł odtworzyć Komitet Języka Hebrajskiego w 1904 roku, ponieważ nauczyciele potrzebowali wskazówek w miarę jak hebrajski stawał się językiem nauczania.
Komitet debatował nad terminologią, wymową i pisownią. W 1911 roku przedstawiciele Komitetu, Związku Nauczycieli i grupy językowej z Jafy uzgodnili, że Komitet Języka Hebrajskiego będzie miał ostateczny głos w sprawie terminologii, jak podaje historia Akademii w Encyclopaedia Judaica. Protokoły i publikowane wykazy dokumentowały debaty oraz proponowane terminy. Ta praca instytucjonalna miała znaczenie, ponieważ wspólne słownictwo pozwalało nauczycielom i pisarzom używać hebrajskiego w różnych dziedzinach i sytuacjach.
Słowa pochodziły z wielu źródeł
Ben Jehuda systematycznie tworzył słowa odpowiadające nowoczesnym potrzebom, ale nie wymyślił każdego nowego hebrajskiego terminu. Komitet i inni użytkownicy języka również przywracali dawne słowa, przystosowywali istniejące formy i ukuli nowe wyrazy. Zasady Komitetu opierały się na hebrajskim z różnych epok, hebrajskich rdzeniach i językach semickich, w tym arabskim. Ben Jehuda wykorzystywał także swoje gazety do upowszechniania słownictwa i zachęcania czytelników do używania hebrajskiego.
Projekt słownika rozwinął się od praktycznych spisów słów w historyczny zapis hebrajskiego słownictwa z różnych epok. Słownik ułożono alfabetycznie, a nie według rdzeni, i miał dokumentować rozwój języka. Pracę ukończyli po śmierci Ben Jehudy jego żona Hemda i syn. Opis Ben Jehudy w Jewish Virtual Library przedstawia słownik i rolę jego rodziny.
Od Komitetu do Akademii
Komitet Języka Hebrajskiego był poprzednikiem Akademii Języka Hebrajskiego, ustanowionej przez Kneset w 1953 roku. Akademia nadal prowadzi badania nad językiem oraz publikuje uchwały i wskazówki. Do tego czasu hebrajski stał się już powszechnie przyjętym wspólnym językiem Żydów w Izraelu dzięki dziesięcioleciom pracy nauczycieli, pisarzy, rodzin i instytucji, jak opisuje Akademia. Historia instytucjonalna Akademii wyjaśnia, jak rozwijała się rola Komitetu.
Zobacz także, jak rodziny i szkoły przekazywały hebrajski dzieciom oraz jak gazety upowszechniały nowe terminy.