Krytyka izraelskiego rządu, decyzji wojskowej czy ustawy nie jest z natury antysemicka. Międzynarodowy Sojusz na rzecz Pamięci o Holokauście (IHRA) stwierdza, że krytyki Izraela podobnej do tej kierowanej pod adresem każdego innego państwa nie można uznać za antysemicką. Robocza definicja IHRA wskazuje także przykłady dotyczące Izraela, w tym odmawianie Żydom prawa do samostanowienia lub stosowanie podwójnych standardów, a zarazem wymaga uwzględnienia całego kontekstu.
Zacznij od słów i celu wypowiedzi
Zapytaj, do kogo skierowana jest wypowiedź i co zarzuca. Wskazanie ministra, polityki, działania wojskowego czy orzeczenia sądu oraz opowiedzenie się za zmianą to krytyka polityczna. Zbiorowe obwinianie Żydów za działania Izraela, żądanie, by Żydzi się z nich tłumaczyli, lub traktowanie żydowskich sąsiadów jak agentów Izraela przenosi odpowiedzialność z rządu na ludzi ze względu na ich żydowskie pochodzenie. IHRA wyraźnie wymienia oskarżanie żydowskich obywateli o większą lojalność wobec Izraela niż wobec własnego kraju jako współczesny przykład.
Wezwania do przemocy wobec Żydów, teorie spiskowe o żydowskiej kontroli oraz nękanie żydowskich instytucji są antysemickie niezależnie od stanowiska mówiącego wobec izraelskiej polityki. Definicja IHRA wskazuje przejawy antysemityzmu skierowane przeciw Żydom i ich instytucjom, a wśród przykładów wymienia teorie spiskowe o rzekomej zbiorowej kontroli Żydów nad rządem, mediami lub gospodarką. Zobacz też kiedy aktywizm przeradza się w zbiorowe obwinianie.
Potraktuj schemat 3D jako wskazówkę
W artykule z 2004 roku Natan Sharansky zaproponował analizę demonizacji, podwójnych standardów i delegitymizacji. Opisał ten schemat jako sposób rozpoznawania, kiedy retoryka antyizraelska powiela wzorce antysemityzmu. To narzędzie rzecznicze, a nie mechaniczny test, który sam rozstrzyga sprawę. Poważny zarzut może być argumentem politycznym, jeśli jest uzasadniony i stosowany konsekwentnie; powtarzające się przedstawianie Żydów lub Izraela jako wyjątkowo złych, spiskujących czy niezasługujących na prawa może wskazywać na antysemityzm. Przeczytaj oryginalny artykuł Sharansky’ego z 2004 roku, w którym wyjaśnia tę koncepcję.
Przed wyciągnięciem wniosków sprawdź kontekst
Przykłady IHRA mają charakter ilustracyjny i nie są prawnie wiążące; nie oznaczają, że każde wymienione sformułowanie automatycznie dowodzi nienawiści. Weź pod uwagę całą wypowiedź, jej cel, towarzyszące jej zachowanie oraz to, czy mówiący odróżnia Żydów od rządu Izraela. Te same słowa mogą pełnić różne funkcje w analizie historycznej, debacie o polityce, groźbie czy teorii spiskowej. Praktyczne pytanie brzmi: czy wypowiedź krytykuje działania państwa, czy przypisuje zbiorową winę, przywołuje antyżydowskie mity albo odmawia Żydom równych praw narodowych.
Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych stanowi, że wszystkie narody mają prawo do samostanowienia. W kwestii powiązanych praw narodowych Żydów przeczytaj dalej o żydowskim samostanowieniu i antysyjonizmie albo o antysemickich stereotypach odnoszonych do Izraela.