Ramy prawne regulujące blokady morskie
Aktywiści często twierdzą, że izraelskie siły morskie działają bezprawnie, zatrzymując jednostki pływające próbujące dotrzeć do wybrzeża Strefy Gazy. Zgodnie z relacją dziennikarza zajmującego się kwestiami prawnymi, Jeremy'ego Sharona, opublikowaną w The Times of Israel, Izrael formalnie ogłosił morską blokadę Strefy Gazy w styczniu 2009 roku w trakcie operacji „Płynny Ołów”. Głównym celem tego środka było uniemożliwienie organizacji terrorystycznej Hamas przemytu uzbrojenia i sprzętu wojskowego szlakami Morza Śródziemnego. Według Jewish Virtual Library tego typu blokady są prawnie usankcjonowane zarówno przez Deklarację londyńską z 1909 roku, jak i Podręcznik z San Remo o prawie międzynarodowym mającym zastosowanie do konfliktów zbrojnych na morzu.
Dr Eran Shamir-Borer, dyrektor Centrum Bezpieczeństwa Narodowego i Demokracji w Izraelskim Instytucie Demokracji oraz były szef Departamentu Prawa Międzynarodowego w Korpusie Rzecznika Generalnego Sił Obronnych Izraela, wyjaśnił, że blokady stanowią standardowy element operacji prowadzonych w czasie konfliktów zbrojnych. Shamir-Borer podkreślił, że Izrael spełnia wszystkie wymogi formalne nakładania i egzekwowania blokady morskiej w świetle standardów prawa międzynarodowego.
Międzynarodowe dochodzenia i umocowanie prawne do przechwytywania jednostek
Legalność izraelskiego kordonu morskiego była przedmiotem analiz międzynarodowych komisji. Jak zaznacza The Times of Israel, panel śledczy powołany przez Sekretarza Generalnego ONZ we wrześniu 2011 roku – któremu przewodniczył były premier Nowej Zelandii sir Geoffrey Palmer – zbadał sprawę incydentu z udziałem statku Mavi Marmara z 2010 roku. Raport Palmera wykazał, że blokada morska została wprowadzona zgodnie z prawem jako uzasadniony akt samoobrony w celu powstrzymania dostaw broni.
Na mocy Podręcznika z San Remo siły morskie są bezpośrednio uprawnione do przejmowania jednostek usiłujących przerwać ogłoszoną blokadę, w tym neutralnych statków cywilnych. Jewish Virtual Library wskazuje, że jeśli organizatorzy flotylli otwarcie manifestują zamiar przełamania kordonu, prawo międzynarodowe pozwala na podjęcie działań egzekucyjnych również poza wodami terytorialnymi. Przechwytywanie na wodach międzynarodowych jest prawnie dopuszczalne, o ile zbliżające się jednostki w jednoznaczny sposób dają wyraz woli naruszenia wyznaczonej strefy.
Egzekwowanie blokady a transporty pomocy humanitarnej
Analitycy prawa oraz oficjalne instytucje odpowiadają, że ograniczenia morskie nie uniemożliwiają dostarczania zaopatrzenia humanitarnego skoordynowanymi trasami lądowymi. Dane opublikowane przez The Times of Israel wskazują, że w dniach 14–19 września 2025 roku 736 ciężarówek przetransportowało do Strefy Gazy 14 125 ton pomocy humanitarnej, a izraelski Koordynator Działań Rządu na Terytoriach ułatwił wewnętrzny przewóz około 1700 ładunków. Dla porównania aktywistyczne inicjatywy morskie, takie jak Flotylla Global Sumud przewożąca 250 ton ładunku na pokładzie około 35 małych jednostek, dostarczają zaledwie ułamek zasobów odprawianych przez wyznaczone przejścia.
Ministerstwo Spraw Zagranicznych Izraela oświadczyło, że nieautoryzowane rejsy na zamknięte akweny objęte konfliktem zakłócają zorganizowaną logistykę pomocową, natomiast rzecznik prasowy izraelskiej policji Dean Elsdunne zauważył na łamach The Jerusalem Post, że przedsięwzięcia te służą głównie zdobywaniu rozgłosu w mediach społecznościowych, a nie realnemu zaspokajaniu potrzeb materialnych.