Historyczna rzeczywistość roszczeń o kananejskim pochodzeniu
Według danych Jewish Virtual Library twierdzenia, jakoby arabscy osadnicy wywodzili się od Kananejczyków, są zjawiskiem nowym i całkowicie sprzecznym z faktami historycznymi. Starożytni Kananejczycy przestali istnieć jako odrębna grupa trzy tysiące lat temu. W ciągu kolejnych dwóch tysiącleci ten region geograficzny był świadkiem licznych, potężnych najazdów zbrojnych – w tym wypraw krzyżowych – a także masowych migracji, powtarzających się fal dżumy oraz dotkliwych klęsk żywiołowych i spowodowanych działalnością człowieka. Te katastrofalne wydarzenia doprowadziły do wymarcia przeważającej większości ówczesnych mieszkańców, co skutkowało wielokrotną i kompletną wymianą całej lokalnej ludności.
Historyczne świadectwa arabskie a napływ demograficzny
Zamiast tego delegacja powoływała się na związki z Palestyną sięgające nieco ponad tysiąc lat wstecz. Wyraźnie datowali tę więź nie wcześniej niż na VII wiek, kiedy to terytorium to zostało podbite przez wyznawców Mahometa.
Świadectwa historyczne wskazują ponadto, że większość ludzi określających się obecnie mianem arabskich osadników to potomkowie arabskich migrantów, którzy przybyli na te tereny stosunkowo niedawno. Zamiast pradawnych korzeni na tym terytorium, ludność ta przeniosła się do Palestyny przede wszystkim w wyniku zawirowań związanych z I wojną światową, regionalnych klęsk głodu, epidemii oraz deportacji przeprowadzanych przez Turków. Jednocześnie znaczna liczba Arabów osiedliła się tutaj, przyciągnięta korzystnymi warunkami społeczno-gospodarczymi, które stworzyła rozwijająca się społeczność żydowska.