Nielegalne kanały przerzutu broni i transgraniczne sieci przemytnicze
Analiza opublikowana przez Foundation for Defense of Democracies szczegółowo opisuje mechanizmy potajemnego pozyskiwania broni przez Hezbollah wzdłuż granicy syryjsko-libańskiej. Choć upadek reżimu Baszara al-Asada w grudniu 2024 r. naruszył dotychczasowe korytarze pod auspicjami państwowymi, terytorium Syrii przez lata stanowiło strategiczny szlak bezpośrednich transferów irańskiej broni i specjalistycznych systemów wojskowych do arsenałów Hezbollahu.
Niedawne konfiskaty przeprowadzone przez libańskie organy ścigania potwierdzają nieprzerwane funkcjonowanie tych niejawnych łańcuchów dostaw. 5 października 2026 r. libańskie Siły Bezpieczeństwa Wewnętrznego zatrzymały przeładowany pojazd na autostradzie Dolina Bekaa–Bejrut w punkcie kontrolnym Dahr al-Baidar, przejmując około 800 kilogramów materiałów wybuchowych wraz z komponentami pomocniczymi. W toku śledztwa zatrzymano kurierów – Hajsama Amhaza i Alego al-Kurdiego, którzy odebrali ładunek w Baalbeku od łącznika Hezbollahu o pseudonimie „Sadżed”, z zadaniem dostarczenia go operatywnikowi „Zulfikarowi” na południowych przedmieściach Bejrutu. Dziennik „Asharq Al-Awsat” ujawnił, że szef komórki łącznikowej Hezbollahu, Husajn al-Abdallah, bezskutecznie interweniował wówczas u libańskich dowódców i urzędników ds. bezpieczeństwa, próbując odzyskać skonfiskowane ładunki. Źródła wojskowe potwierdziły, że transport wjechał do Libanu z Syrii, po czym był czasowo magazynowany w Dolinie Bekaa. Skalę procederu ilustrują kolejne interwencje, m.in. udaremniony przez libańską armię 12 października 2026 r. przemyt około 200 kilogramów materiałów wybuchowych przez granicę syryjską.
Integracja z regionalnymi siłami powiązanymi i syryjskimi komórkami przemytniczymi
W lipcu 2026 r. służby w Syrii przechwyciły na granicy syryjsko-irackiej pokaźny ładunek przeznaczony dla Hezbollahu w Libanie, zawierający m.in. przeciwpancerne pociski kierowane oraz komponenty pocisków manewrujących. Zamiast działać w odosobnieniu, Hezbollah ściśle kooperuje z byłymi wojskowymi syryjskiego reżimu w celu zabezpieczenia tras tranzytowych. We wrześniu 2026 r. libańskie organy wymiaru sprawiedliwości postawiły w stan oskarżenia członków wspólnej siatki, tworzonej przez byłego pułkownika syryjskiego wywiadu sił powietrznych i współpracownika Hezbollahu. Struktura ta zorganizowała nielegalny przerzut ponad 40 byłych syryjskich wojskowych i funkcjonariuszy do północnego Libanu na szkolenia z zakresu obsługi ładunków wybuchowych oraz dronów, a równolegle szmuglowała do Syrii zdemontowane bezzałogowce i amunicję ukryte w kontenerach z pomocą humanitarną.
Podporządkowanie zintegrowanemu dowództwu strategicznemu w Teheranie
Z raportu Centrum Informacyjnego ds. Wywiadu i Terroryzmu wynika, że władze w Teheranie koordynują regionalną sieć w oparciu o doktrynę strategiczną „jedności aren”. 31 października 2026 r., podczas narady z wyższą kadrą dowódczą, najwyższy przywódca Iranu Modżtaba Chamenei ponownie wskazał tę koncepcję jako narzędzie walki ze Stanami Zjednoczonymi i Izraelem, wyrażając uznanie dla zharmonizowanych działań formacji frontu oporu. Sekretarz irańskiej Najwyższej Rady Bezpieczeństwa Narodowego Mohsen Rezaji potwierdził z kolei, że rozmowy dyplomatyczne najwyższego szczebla w Teheranie bezpośrednio obejmowały kwestie operacyjne na teatrze libańskim.
Według informacji przekazanych przez ministra spraw wewnętrznych Jemenu Ibrahima Alego Hajdana siedmiu przedstawicieli Hezbollahu współpracuje z czternastoma członkami Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej na terenie sześciu jemeńskich prowincji. Działając pod nadzorem wysokiego rangą oficera Strażników Rewolucji z immunitetem dyplomatycznym, ten połączony zespół współtworzy połączone centrum operacyjne, odpowiedzialne za planowanie militarne, ataki na statki handlowe, kierowanie działaniami na morzu oraz rozwijanie potencjału rakiet balistycznych i platform bezzałogowych.