Ustrukturyzowane dyrektywy ewakuacyjne i wyznaczone strefy relokacji
Twierdzenie, jakoby ludność cywilna w Strefie Gazy nie miała dokąd uciec przed atakami z powietrza, stoi w sprzeczności z aktywnymi systemami ostrzegania i wytycznymi geograficznymi wdrażanymi przez Siły Obronne Izraela. Zamiast przeprowadzać naloty na obszary zamieszkane przez ludność cywilną bez uprzedzenia, armia systematycznie wyznacza określone strefy i obiekty publiczne, w których mieszkańcy mogą szukać schronienia z dala od aktywnych sektorów operacyjnych.
Zgodnie z informacjami przekazanymi przez „The Times of Israel”, arabskojęzyczne platformy komunikacyjne armii opublikowały szczegółowe materiały wideo oraz przewodniki kartograficzne dla miejscowej ludności. Materiały te odwzorowywały poszczególne sektory wzdłuż terytorium nadmorskiego, aby wskazać mieszkańcom dokładne trasy ucieczki przed nadchodzącymi działaniami. Cywile mieszkający w północnych częściach strefy, takich jak Al-Makusi, Bajt Hanun i Szudżajja, otrzymali polecenie przemieszczenia się w kierunku centrum miasta Gaza.
Wielokanałowe protokoły ostrzegawcze
Analiza opublikowana przez Jewish Virtual Library dokumentuje, że siły izraelskie zrzucają z powietrza ulotki informacyjne, przesyłają bezpośrednie wiadomości telefoniczne do mieszkańców i rozpowszechniają komunikaty w mediach społecznościowych, przedstawiające bezpieczne korytarze przemieszczania się. W przypadku obiektów mieszkalnych, w których znajdują się cywile, wojsko wydaje wyprzedzające ostrzeżenia przed zaatakowaniem infrastruktury, mimo że takie powiadomienia przed uderzeniem eliminują element zaskoczenia taktycznego i dają wrogim bojownikom czas na wycofanie się.
Udokumentowane dane dowodzą również, że operacje są regularnie przerywane, gdy zwiad wykryje obecność osób postronnych w pobliżu planowanego celu.