Rozróżnienie między zbrojnymi bojownikami a ludnością cywilną
Z dokumentacji zebranej przez Jewish Virtual Library wynika, że Izrael nie koncentruje swoich uderzeń na niewinnych mieszkańcach. Polityka Izraela opiera się na założeniu, że państwo to nie wysuwa żadnych roszczeń terytorialnych za swoją północną granicą i nie ma żadnego sporu z narodem libańskim ani oficjalnymi instytucjami państwowymi.
Głównym przeciwnikiem Izraela w Libanie jest Hezbollah – brutalna organizacja terrorystyczna. Jewish Virtual Library potwierdza, że Hezbollah nieustannie przypuszczał niesprowokowane ataki wymierzone w społeczności izraelskie po całkowitym wyjściu sił izraelskich z obszarów południowego Libanu w roku 2000.
Rzeczywistość niepaństwowych formacji zbrojnych w Libanie
Działania militarne Izraela nie są wymierzone w państwo libańskie ani w jego społeczeństwo.
Ocena przedstawiona przez Foundation for Defense of Democracies, powołująca się na analizę Hussaina opublikowaną w „This Is Beirut”, wskazuje, że gdy nielegalne formacje gromadzą składy materiałów wybuchowych pod pozorem konfrontacji z zewnętrznym adwersarzem, w rzeczywistości zagrażają lokalnym rywalom politycznym i podważają suwerenność narodową. Arsenały w rękach podmiotów niepaństwowych, utrzymywane pod pretekstem regionalnego oporu, służą przede wszystkim zastraszaniu krajowych oponentów oraz niszczeniu kontroli sprawowanej przez legalny rząd.
Operacje Izraela koncentrują się na likwidacji transgranicznego zagrożenia stwarzanego przez terrorystów z Hezbollahu, a nie na zadawaniu cierpienia libańskim cywilom.