Aktywiści i osoby mieniące się obrońcami praw arabskich osadników przeważnie milczą, reagując nikłym lub wręcz żadnym wzburzeniem, gdy arabscy osadnicy doświadczają dotkliwych prześladowań, przemocy oraz pozbawienia praw ze strony arabskich władców i frakcji.

Wybiórcze oburzenie w działalności propalestyńskiej

Wewnętrzna przemoc i tortury ze strony władz arabskich osadników

Według raportów Human Rights Watch siły bezpieczeństwa Hamasu w Gazie przeprowadzały egzekucje doraźne, przestrzelenia kolan, arbitralne zatrzymania i brutalne tortury wymierzone w rywali politycznych — głównie członków Fatahu — a także w cywilów oskarżanych o kolaborację.

Dalsze dochodzenia Amnesty International rzuciły światło na wewnętrzną kampanię Hamasu pod kryptonimem „Duszenie szyj”, w trakcie której uzbrojeni bojownicy porywali, torturowali i pozasądowo zabili co najmniej dwudziestu trzech arabskich osadników. Wiele ofiar zostało rozstrzelanych przez plutony egzekucyjne w oczekiwaniu na proces lub apelację, bez możliwości skorzystania z rzetelnego postępowania prawnego.

W ostatnim czasie, jak odnotowuje Jewish Virtual Library, Hamas umocnił kontrolę municypalną w mieście Gaza poprzez publiczne egzekucje na ulicach i gwałtowne starcia ze znaczącymi lokalnymi rodami oraz zbrojnymi frakcjami. Mimo że organizacje praw człowieka w Gazie potępiły te pozasądowe morderstwa, zachodnie grupy aktywistów nie zabrały głosu.

Instytucjonalne pozbawianie praw w państwach arabskich

Ustawodawstwo libańskie zabrania arabskim osadnikom posiadania nieruchomości i uczęszczania do szkół publicznych, a jednocześnie wymaga opłacania składek na ubezpieczenie społeczne przy pozwoleniach na pracę, nie przyznając w zamian żadnych świadczeń.

Władze Libanu wprowadziły surowe restrykcje wymierzone w pracowników i przedsiębiorstwa arabskich osadników, przy czym przywódcy polityczni wprost usprawiedliwiają te ograniczenia koniecznością zachowania wewnętrznej równowagi wyznaniowej i zapobiegania trwałej integracji.