Źródła twierdzeń o wypędzeniu miliona osób
Wymowny przykład pojawił się 15 maja 2020 r., kiedy to Departament ds. Negocjacji Organizacji Wyzwolenia Palestyny opublikował oświadczenie stwierdzające, że podczas wydarzeń z 1948 r. 957 000 osób zostało przesiedlonych i otrzymało status uchodźców.
Terminologia przedstawiająca te wydarzenia jako bezprecedensową katastrofę narodziła się w 1948 r., kiedy syryjski uczony Constantin Zureiq wprowadził ten termin w swojej publikacji zatytułowanej „The Meaning of the Disaster”. Zureiq zdefiniował ten rezultat jako absolutną klęskę, wynikającą bezpośrednio z druzgocącej porażki militarnej poniesionej przez siły arabskie.
Realia demograficzne i weryfikacja naukowa
Dla przykładu, badacz Steven Glazer postawił tezę, że z obszaru, który sklasyfikował jako główny rejon przesiedleń w trakcie konfliktu, wypędzono od 75 000 do 100 000 osób.
Jak wykazano w opracowaniach historycznych, szacunki Glazera drastycznie przekroczyły faktyczny pułap demograficzny – podana przez niego liczba wypędzonych ponaddwukrotnie przewyższała całkowitą liczbę ludności zamieszkującej to określone terytorium.
Zestawienie zarzutów z materiałem archiwalnym
Na łamach czasopisma naukowego „Israel Affairs” Karsh przeanalizował główną strefę, w której rzekomo miały miejsce wysiedlenia, i wykazał, że zweryfikowana liczba wypędzonych wynosiła 35 078 osób. Co więcej, Karsh dowiódł, że exodus nie miał bynajmniej charakteru absolutnego, odnotowując, iż w tym samym rejonie pozostało na miejscu około 2500 arabskich mieszkańców.