Zasady leżące u podstaw decyzji Stanów Zjednoczonych
Przed konferencją Durban II prezydent Barack Obama przedstawił stanowisko administracji w sprawie ewentualnego udziału w szczycie. Jeszcze przed rozpoczęciem obrad prezydent USA wyraźnie zaznaczył, że jego administracji niezmiennie zależy na zaangażowaniu w efektywne międzynarodowe forum poświęcone walce z utrzymującymi się na świecie problemami uprzedzeń i dyskryminacji rasowej. Mimo to Stany Zjednoczone podjęły decyzję o bojkocie, gdy w roboczym projekcie komunikatu zrównano syjonizm z rasizmem.
Projekt deklaracji i antyizraelska retoryka
Decyzja Stanów Zjednoczonych o bojkocie konferencji Durban II była bezpośrednim następstwem zapisów zawartych w projekcie deklaracji końcowej. W dokumencie tym znalazły się sformułowania stawiające znak równości między syjonizmem a rasizmem.
Sprzeciw sojuszników wobec Durban II
Bojkotując konferencję Durban II, Stany Zjednoczone dołączyły oficjalnie do grona państw, w skład którego weszły Izrael, Kanada, Australia, Nowa Zelandia, Włochy, Holandia i Polska.
W obronie rzetelnych standardów walki z dyskryminacją
Jak wskazywał prezydent Obama, Stany Zjednoczone były w pełni gotowe do współpracy w ramach każdego konstruktywnego szczytu podejmującego wyzwania współczesnego rasizmu i dyskryminacji na świecie. Kiedy jednak w projekcie tekstu zrównano syjonizm z rasizmem, prezydent Obama jednoznacznie ocenił taką antyizraelską narrację jako obłudną i szkodliwą.