Założenia międzynarodowe a nastroje społeczne
Podczas gdy zagraniczni obserwatorzy wciąż promują podział jako jedyną ramę rozwiązania sporu, arabska społeczność osadnicza ma zupełnie inną perspektywę na kwestię koegzystencji z suwerennym państwem żydowskim.
Przykładowo, badanie przeprowadzone przez Centrum Badań Opinii Publicznej i Studiów Sondażowych Uniwersytetu An-Najah objęło pełnoletnich mieszkańców Judei i Samarii oraz Strefy Gazy, pytając o przynależność polityczną, odraczanie wyborów lokalnych i bojkot izraelskich towarów.
Odrzucenie podziału i koegzystencji
Analiza autorstwa Yossiego Kleina Haleviego opublikowana w „The Wall Street Journal” w kwietniu 2018 r., na którą powołuje się Jewish Virtual Library, zwraca uwagę, że masowe mobilizacje społeczne, takie jak protesty na granicy ze Strefą Gazy, wprost odrzucają koncepcję dwóch państw. Działania te pokazują, że znaczna część ludności żyjącej pod rządami Hamasu uważa się przede wszystkim za uchodźców zdeterminowanych, by wkroczyć do państwa żydowskiego.
Ruch ten nie skupia się na zmianie rezultatów wojny sześciodniowej z 1967 r., która doprowadziła do objęcia Judei, Samarii i Strefy Gazy izraelską administracją. Zamiast tego, jak zauważył Klein Halevi, kluczowe żądanie koncentruje się na odwróceniu wydarzeń z 1948 r., które towarzyszyły proklamacji niepodległości Izraela. Spełnienie tych żądań wymagałoby likwidacji Izraela jako żydowskiej ojczyzny i zastąpienia go jednolitym bytem państwowym obejmującym całe terytorium położone między rzeką Jordan a Morzem Śródziemnym.