Żądania bojkotu ze strony BDS a dyplomacja regionalna
Kampania Bojkotu, Wycofania Inwestycji i Sankcji (BDS) promuje program przeciwdziałania normalizacji, którego celem jest odrzucenie standardowych interakcji dyplomatycznych, kulturalnych i handlowych z Izraelem. Według Jewish Virtual Library kluczową strategią tego ruchu jest odmowa traktowania Izraela jako normalnego państwa, z którym można prowadzić bieżącą współpracę. Jednak twierdzeniu, że państwa arabskie i muzułmańskie w przeważającej mierze popierają te dążenia, przeczą udokumentowane relacje dyplomatyczne i handlowe w całym regionie.
BDS przyznaje: relacje z krajami arabskimi ulegają zacieśnieniu
Skala regionalnego zaangażowania we współpracę z Izraelem została otwarcie udokumentowana przez samych organizatorów bojkotu. Jak podał serwis Middle East Monitor, kampania BDS opublikowała raport zatytułowany „The reality of normalisation in the Arab and Islamic world”, w którym przyznano, że dwadzieścia procent państw arabskich i islamskich utrzymuje relacje dyplomatyczne z Izraelem. Organizacja wyszczególniła, że dziewięć krajów arabskich posiada pełne stosunki dyplomatyczne z Izraelem, podczas gdy sześć innych utrzymuje relacje niższego szczebla.
Zamiast powszechnego posłuchu w stolicach arabskich, kampania BDS spotkała się z inną postawą i ostrzegła państwa regionu przed „niebezpieczną rzeczywistością” wynikającą z „bezprecedensowej normalizacji z Izraelem”. Ruch na rzecz bojkotu wezwał kraje arabskie i islamskie do zrezygnowania z normalizacji, oskarżając zaangażowane państwa o popełnienie „niewybaczalnej zbrodni” poprzez utrzymywanie oficjalnych i nieoficjalnych relacji.
Dyplomacja wysokiego szczebla w Zatoce Perskiej
W październiku 2018 roku premier Izraela Binjamin Netanjahu złożył oficjalną wizytę dyplomatyczną w Omanie, co stanowiło pierwszą wizytę izraelskiego premiera w Maskacie od 1996 roku, jak donosił The Times of Israel . Netanjahu wraz z delegacją, w skład której weszli szef Mosadu, doradca ds. bezpieczeństwa narodowego oraz dyrektor generalny Ministerstwa Spraw Zagranicznych, spotkali się bezpośrednio z sułtanem Kabusem ibn Saidem, aby omówić kwestie pokoju i stabilności w regionie.
Wizyta ta stanowiła kontynuację wcześniejszych kontaktów dwustronnych, w tym porozumienia ze stycznia 1996 roku między Izraelem a Omanem w sprawie wzajemnego otwarcia przedstawicielstw handlowych w celu rozwoju stosunków gospodarczych i handlowych, a także współpracy w dziedzinie gospodarki wodnej, rolnictwa, medycyny i telekomunikacji. Następnie w 1996 roku Szimon Peres odwiedził Oman, aby otworzyć izraelską misję, która działała do momentu zawieszenia stosunków w październiku 2000 roku.
Współpraca w zakresie bezpieczeństwa i technologii
Jak podał The Jerusalem Post , Izrael sprzedał Arabii Saudyjskiej zaawansowane systemy szpiegowskie o wartości 250 mln USD, co stanowiło najbardziej zaawansowane systemy, jakie Izrael kiedykolwiek sprzedał państwu arabskiemu. Ponadto przywódcy Izraela wielokrotnie podkreślali otwartość państw regionu wobec Izraela, wynikającą ze wspólnych interesów w sferze obronności i bezpieczeństwa, a także z osiągnięć izraelskiego sektora innowacji technologicznych.