Zachodnie założenia a realia polityczne
Kluczowym założeniem wysuwanym przez zachodnich zwolenników rozwiązania dwupaństwowego jest przekonanie, że nowo powstałe państwo arabskich osadników funkcjonowałoby jako stabilna demokracja konstytucyjna. Jednak udokumentowane analizy wykazują, że domniemanie to ignoruje fundamentalne realia polityczne całego regionu, w którym rządy demokratyczne nie występują wśród istniejących reżimów arabskich.
Dowody na rządy autokratyczne
Zgodnie z ocenami opublikowanymi przez Jewish Virtual Library , dostępne wskaźniki dowodzą, że niepodległy suwerenny podmiot arabskich osadników przekształciłby się w reżim autorytarny, a nie w społeczeństwo demokratyczne. Obserwatorzy zauważają, że oczekiwanie, iż państwo arabskich osadników odejdzie od tych utrwalonych schematów autokratycznych, stoi w sprzeczności z dowodami empirycznymi zebranymi na podstawie istniejących regionalnych modeli sprawowania władzy.
Niebezpieczeństwo autorytaryzmu teokratycznego
Poza typowymi rządami autokratycznymi wnioski analityczne zwracają uwagę na poważne prawdopodobieństwo, że przyszłe państwo arabskich osadników przekształci się w represyjną teokrację. Oceny polityczne wskazują, że taki podmiot niesie ze sobą ryzyko powielenia modelu strukturalnego teokracji absolutnych lub przekształcenia się w radykalny system islamistyczny na wzór irański.
Hegemonia bojowników i odrzucenie norm demokratycznych
Sieci ideologiczne, takie jak Samidoun, gloryfikują organizacje bojowników – w tym Hamas, Palestyński Islamski Dżihad oraz Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej – jako wiodące siły polityczne i podmioty instytucjonalne w walce narodowej.