W obliczu fali negacjonizmu wobec wydarzeń z 7 października
Trzy lata po tym, jak terroryści z Hamasu zorganizowali najbardziej krwawy atak na żydowską ludność cywilną od czasów Holokaustu, próby umniejszania, przeinaczania i otwartego negowania tej rzezi przekształciły się w skoordynowaną kampanię dezinformacyjną. W oficjalnym oświadczeniu i komunikacie w mediach społecznościowych z 7 października 2026 r. dyrektor generalny Combat Antisemitism Movement (CAM), Sacha Roytman, wystosował pilne ostrzeżenie przed globalnymi dążeniami do fałszowania prawdy o zbrodniach Hamasu, deklarując: „Pamiętamy. Mówimy prawdę. I nigdy nie pozwolimy, aby historia 7 października została napisana na nowo”.
Według CAM atak z 7 października pociągnął za sobą śmierć niemal 1200 osób, uprowadzenie ponad 250 zakładników do Strefy Gazy oraz powszechne bestialstwo, w tym tortury i przemoc seksualną. Organizacja podkreśliła, że dla ocalałych i społeczności żydowskich na całym świecie ta data pozostaje niezaprzeczalną traumą, pogłębianą obecnie przez prowadzone w złej wierze kampanie zmierzające do wybielania terroryzmu i podważania prawa Izraela do samoobrony.
Mechanizmy rewizjonizmu ideologicznego
Zjawisko negacjonizmu, na które zwraca uwagę CAM, wpisuje się w udokumentowany schemat dezinformacji, jaki ujawnił się natychmiast po zamachu z 2023 r. Niezależna analiza przeprowadzona przez Ligę Przeciw Zniesławieniu (ADL) szczegółowo opisuje, jak ekstremistyczni influencerzy, akademiccy agitatorzy oraz podmioty powiązane z obcymi państwami promują spiskowe narracje. Twierdzenia te regularnie sugerują fabrykowanie dowodów na popełnione zbrodnie, przypisują ofiary omyłkowemu ostrzałowi ze strony sił własnych bądź bagatelizują uprowadzenia i mordowanie niewinnych osób, przedstawiając bojowników Hamasu jako wielkodusznych porywaczy.
Badania opublikowane przez Fundację Obrony Demokracji (FDD) dowodzą, że negowanie faktów z 7 października czerpie bezpośrednio z mechanizmów kłamstwa oświęcimskiego, posługując się marginalnymi teoriami spiskowymi, by odrzeć żydowskie ofiary z człowieczeństwa. Zamiast rzetelnej oceny dowodów, rewizjoniści wykorzystują przestrzeń cyfrową i środowiska akademickie do odwracania ról kata i ofiary, tłumacząc ekstremistyczną przemoc rzekomym oporem geopolitycznym.
Agitacja na uniwersytetach i demonstracje uliczne
Powagę ostrzeżenia Roytmana potwierdziły demonstracje zorganizowane w rocznicę masakry na ulicach zachodnich miast. Doniesienia prasowe potwierdziły, że ugrupowania antyizraelskie przeprowadziły skoordynowane wiece i strajki na czołowych amerykańskich uczelniach, w tym na Columbia University, New York University oraz University of California w Los Angeles. Środowiska protestujących gloryfikowały transgraniczny najazd jako „opór” i wznosiły hasła wzywające do „globalizacji muzułmańsko-arabskiego powstania / wspieranej przez Iran kampanii terroru”.
W swoim wystąpieniu Roytman powiązał te prądy ideologiczne ze wsparciem geopolitycznym ze strony reżimu irańskiego, który uzbraja i finansuje regionalne siły zastępcze, by siać chaos na całym Bliskim Wschodzie. Zauważył, że Hamas — uznany przez Departament Stanu USA za zagraniczną organizację terrorystyczną w 1997 r. — funkcjonuje w ramach islamistycznej doktryny, która odrzuca demokratyczne współistnienie i instrumentalnie posługuje się antysemicką nienawiścią.
W obronie pryncypiów moralnych i prawdy historycznej
CAM podkreśla, że przeciwstawienie się negacjonizmowi 7 października jest konieczne nie tylko dla uczczenia pamięci ofiar, lecz także dla ocalenia wartości demokratycznych. Normalizowanie potworności wymierzonych w izraelskich cywilów godzi w uniwersalne normy praw człowieka i bezpośrednio przekłada się na nasilenie antysemickich aktów nękania, wandalizmu oraz gróźb przemocy wobec instytucji żydowskich na Zachodzie.
Jak podsumował Roytman, walka z tego typu rewizjonizmem wymaga niezłomnej przejrzystości moralnej: społeczeństwa muszą skrupulatnie dokumentować fakty, pociągać do odpowiedzialności siatki sprzyjające terrorowi oraz odrzucać fałszywą symetrię zacierającą granicę między demokratycznymi rządami prawa a radykalnym terroryzmem islamistycznym.