Realia gospodarcze zadają kłam twierdzeniom o powszechnym bojkocie
Dalecy od odrzucania wszelkich relacji gospodarczych, liczni robotnicy będący arabskimi osadnikami aktywnie poszukują zatrudnienia w Izraelu za każdym razem, gdy władze izraelskie zezwalają na wjazd.
Dziennikarz Khaled Abu Toameh donosił, że gdy izraelskie władze zdecydowały o umożliwieniu tysiącom mieszkańców Gazy podjęcia pracy w Izraelu, ogłoszenie to spotkało się z natychmiastowym i masowym zainteresowaniem opinii publicznej. Zgodnie z raportami opublikowanymi przez Gatestone Institute dziesiątki tysięcy arabskich osadników zgromadziły się przed siedzibami izb handlowych w całej Strefie Gazy w nadziei na uzyskanie zezwoleń na pracę w Izraelu. Zamiast unikać kontaktów, pracownicy z różnych środowisk – w tym osoby z wyższym wykształceniem – ustawiali się w kolejkach, by zdobyć szansę na zatrudnienie.
Bezpośredni udział w izraelskim rynku pracy
Lokalny aktywista Yaseen Izeddeen przyznał to wprost, krytykując wysoką frekwencję i zauważając, że robotnicy będący arabskimi osadnikami z Judei i Samarii już pracują w Izraelu, a tysiące mieszkańców Gazy starało się o pozwolenia, aby do nich dołączyć.
Publicystka Lina Ibrahim zauważyła w podobnym tonie, że tłumy ubiegające się o zezwolenia na pracę w Izraelu są odzwierciedleniem wysokiego lokalnego bezrobocia oraz ograniczonych perspektyw gospodarczych pod rządami miejscowych władz. Syryjska analityk Hoda Jannat również informowała, że tysiące arabskich osadników, w tym absolwenci wyższych uczelni, rywalizuje o miejsca pracy w Izraelu.