Globalna frekwencja na konkursie w Ejlacie
Mimo apeli zwolenników bojkotu wzywających delegatki do wycofania się z konkursu, globalna frekwencja przewyższyła stawkę z poprzedniego roku na Florydzie, gdzie rywalizowały siedemdziesiąt cztery państwa.
Wydarzenie to uwypukliło również rodzącą się dyplomację regionalną po podpisaniu Porozumień Abrahamowych. Na międzynarodowej scenie pojawiły się reprezentantki Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Maroka – Maroko powróciło po wieloletniej nieobecności, a Zjednoczone Emiraty Arabskie zaliczyły swój debiut.
Odrzucenie żądań bojkotu przez organizatorów
W RPA przedstawiciele ministerstwa sztuki i kultury ogłosili, że nie poprą wyjazdu Miss RPA Laleli Mswane do Ejlatu. Rządzący Afrykański Kongres Narodowy w podobnym tonie naciskał na krajowych organizatorów, by wycofali jej kandydaturę z wydarzenia, powołując się na sprzeciw wobec polityki Izraela.
Stephanie Weil, dyrektor generalna organizacji Miss RPA, publicznie broniła udziału Mswane, stwierdzając, że wycofanie się nie przynosi pozytywnych zmian, a uciszanie uczestniczek pozbawia kobiety ich głosu na arenie międzynarodowej. Weil zauważyła, że ogromna presja wywierana na kandydatkę przerodziła się w bezpośrednie nękanie i groźby, przeciwstawiając to zastraszanie osobistemu wsparciu, na jakie zasługują uczestniczki.
Zasięg transmisji i międzynarodowe zaangażowanie
Wielki finał odbył się w Porcie Ejlat; galę poprowadził Steve Harvey, a uświetnił ją występ izraelskiej artystki Noi Kirel. Stacje telewizyjne transmitowały wydarzenie na żywo do około sześciuset milionów widzów w ponad stu siedemdziesięciu krajach, co podkreśla olbrzymi globalny zasięg tego konkursu.