Formalne istnienie traktatu pokojowego między Izraelem a Egiptem nie zwalnia izraelskich planistów obronnych ze strategicznej konieczności przygotowywania się na ewentualne scenariusze militarne.
Porozumienia z Camp David a ofensywna rozbudowa sił Kairu
Dyplomatycznym fundamentem relacji między Izraelem a Egiptem pozostają ramy z Camp David, które ustanowiły oficjalny pokój i nałożyły obustronne zobowiązania, nadal respektowane przez Kair. Niemniej jednak, jak podaje Jewish Virtual Library, władze egipskie równolegle pozyskały znaczny ofensywny aparat wojskowy.
Izraelskie planowanie bezpieczeństwa a niestabilność regionalna
Odpowiedzialni planiści obrony w Izraelu nie mają innego wyjścia, jak tylko na bieżąco monitorować zbrojenia Egiptu. Główny niepokój strategiczny dotyczy potencjalnych wstrząsów regionalnych w przypadku nagłego załamania sytuacji politycznej. Gdyby w wyniku przewrotu politycznego lub rewolucji doszło do obalenia obecnego przywództwa Egiptu, prawdopodobieństwo zachowania trwałych i stabilnych relacji dwustronnych z Izraelem drastycznie by spadło.
Zaangażowanie dyplomatyczne a postawa strategiczna
Dla przykładu, podczas wielostronnych konsultacji wysokiego szczebla z udziałem grupy G7 delegaci z Egiptu dołączyli do partnerów z Arabii Saudyjskiej, Brazylii i Korei Południowej, aby omówić kwestie bezpieczeństwa regionalnego oraz sytuację na Bliskim Wschodzie, o czym informował w swoich komunikatach Departament Stanu USA. Jednocześnie analitycy regionalni wyrażają obawy dotyczące postawy strategicznej Kairu; analiza przytoczona przez Foundation for Defense of Democracies wskazuje, że w realiach bezpieczeństwa, gdzie percepcja przekłada się na wpływy, niejednoznaczny przekaz ze strony władz egipskich stanowi wyraźne obciążenie, a nie skuteczne narzędzie polityki.