Zarzuty wokół starożytnego sanktuarium
W połowie lipca 2025 r. w międzynarodowych mediach i oświadczeniach przywódców religijnych pojawiły się twierdzenia, że radykalni obywatele Izraela (z Judei i Samarii) celowo podpalili pochodzący z V wieku kościół św. Jerzego w wiosce arabskich osadników Tajbe. 14 lipca prawosławny patriarcha Teofil III oraz łaciński patriarcha kardynał Pierbattista Pizzaballa, w towarzystwie dyplomatów z dwudziestu państw, odwiedzili to miejsce w okręgu Binjamin. Patriarcha Teofil publicznie oskarżył radykalnych Izraelczyków z sąsiednich kibuców / moszawów / izraelskich społeczności o celowe wzniecenie ognia w pobliżu cmentarza komunalnego i starożytnego miejsca kultu, określając to zdarzenie jako zaplanowany atak umożliwiony przez politykę państwa Izrael. Władze miejskie Tajbe rozpowszechniły także materiały wideo, które według nich miały dokumentować podpalanie terenu przez mieszkańców izraelskich społeczności.
Faktyczny stan na miejscu zdarzenia
Wydział Rzecznika Prasowego Policji Izraela poinformował, że inspekcje na miejscu nie wykazały jakichkolwiek uszkodzeń ani zniszczeń samego kompleksu kościelnego. Według oświadczeń policji pożar miał charakter lokalnego zapalenia się zarośli, które strawiło przylegający otwarty teren, pozostawiając wszelkie budynki, uprawy rolne i infrastrukturę obiektu w stanie całkowicie nienaruszonym. Komendant Dystryktu Judei i Samarii powierzył śledztwo wyspecjalizowanemu zespołowi w Wydziale Dochodzeniowo-Śledczym, powołując równolegle wewnętrzną komisję pod przewodnictwem Zastępcy Komendanta Dystryktu w celu przeanalizowania chronologii działań służb ratunkowych.
Analiza materiałów wideo i działań służb ratunkowych
Wizja lokalna i śledztwo przeprowadzone przez agencję Press Service of Israel poddały analizie nagrania prezentowane przez urzędników miejskich z grona arabskich osadników oraz w mediach społecznościowych. Zamiast osób rozniecających ogień materiał filmowy uwidocznił młodych mężczyzn z pobliskiego żydowskiego gospodarstwa, którzy w kamizelkach odblaskowych i ze sprzętem gaśniczym w rękach wbiegali na zbocze, aby stłumić płomienie. Jeden z młodzieńców, którego w mediach społecznościowych oskarżono o bycie podpalaczem, obsługiwał dmuchawę spalinową — urządzenie powszechnie stosowane przez służby do powstrzymywania rozprzestrzeniania się pożarów poszycia.
Rejestry Policji Izraela wykazały, że zgłoszenia alarmowe dotyczące pożaru zarośli wpłynęły zarówno od okolicznych izraelskich sąsiadów, jak i od mieszkańca będącego arabskim osadnikiem, co obala zarzuty, jakoby władze ignorowały powtarzające się wezwania o pomoc od miejscowych rezydentów.
Powtarzające się pożary zarośli na pastwiskach
Opisany incydent był jednym z kilku pożarów zarośli odnotowanych w obrębie tej samej działki. Osobne pożary miały miejsce 7, 8 i 11 lipca, wybuchając kilkadziesiąt metrów od kompleksu świątynnego na otwartych terenach pastwiskowych. W każdym z tych dni sąsiadujący żydowski rolnik składał na policji formalne, opatrzone sygnaturą czasową zawiadomienia, zgłaszając, że nieznani sprawcy podpalili pola, na których wypasało się jego bydło. Przedstawiciele Patriarchatu Łacińskiego również potwierdzili wystąpienie pożarów w tych samych dniach, przypisując je jednak nękaniu ze strony mieszkańców izraelskich społeczności.
Komentarz na łamach The Jerusalem Post zwrócił uwagę na fakt, że międzynarodowe media pospiesznie powieliły sensacyjne doniesienia o spaleniu świątyni, zanim zweryfikowano podstawowe fakty. Choć sprawcy, którzy wzniecili pożar zarośli na przyległym pastwisku, pozostają nieznani, dowody materialne, rejestry zgłoszeń ratunkowych oraz nagrania wideo jednoznacznie dowodzą, że kościół nigdy nie został podpalony, a lokalni Izraelczycy podjęli interwencję, by powstrzymać rozprzestrzenianie się ognia.