Samidoun opublikował 24 października oświadczenie, w którym pochwalił dwóch palestyńskich napastników, którzy dzień wcześniej zabili dwóch izraelskich żołnierzy pod Hebronem. Grupa wymieniła Hamoudę al-Ja’abę i Ahmada al-Ja’abę, nazwała ich męczennikami i opisała atak jako sygnał, że opór w Judei i Samarii pozostaje aktywny.
Tekst Samidounu dokumentuje publiczną reakcję grupy, a nie dowodzi, że pomagała ona zaplanować lub przeprowadzić strzelaninę.
Oświadczenie powtórzyło polityczną interpretację strzelaniny przez Samidoun i przedstawiło śmierć izraelskich żołnierzy jako dowód, że presja wojskowa Izraela nie stłumiła zbrojnego sprzeciwu. Powiązało też atak z palestyńskimi więźniami i oskarżyło Izrael o tortury, wysiedlenia oraz inne nadużycia. Te zarzuty i oceny pochodzą od Samidounu, nie są niezależnymi ustaleniami.
Tekst Samidounu dokumentuje publiczną reakcję grupy, a nie dowodzi, że pomagała ona zaplanować lub przeprowadzić strzelaninę.
The Washington Post podał, że napastnicy zabili dwóch żołnierzy i ranili trzech innych przy izraelskim punkcie wojskowym. Hamas pochwalił atak, ale nie przyznał się do odpowiedzialności. Izraelscy urzędnicy twierdzili, że napastnicy byli związani z Hamasem, jednak publiczne relacje nie ustaliły, kto kierował strzelaniną lub ją zorganizował. Oświadczenie Samidounu również nie przedstawiło dowodów na operacyjne powiązania grupy z napastnikami.
Tekst Samidounu dokumentuje publiczną reakcję grupy, a nie dowodzi, że pomagała ona zaplanować lub przeprowadzić strzelaninę.
Oświadczenie jest istotnym przykładem publicznego przekazu Samidounu o atakach zbrojnych. Wymienia napastników, pochwala ich działania i przedstawia przemoc jako wzór dalszego oporu. To coś innego niż relacja o wydarzeniu lub niezależnie zweryfikowany opis planowania ataku.
Tekst Samidounu dokumentuje publiczną reakcję grupy, a nie dowodzi, że pomagała ona zaplanować lub przeprowadzić strzelaninę.
Biuro Kontroli Aktywów Zagranicznych Departamentu Skarbu USA wpisało Samidoun na listę 15 października 2024 roku na mocy rozporządzenia wykonawczego 13224, z późniejszymi zmianami, za działanie w imieniu LFWP. Grupa odrzuca wrogie oceny swojej działalności. W październikowym oświadczeniu własne słowa Samidounu pokazują, jak zareagował na śmiertelny atak w Hebronie i jak próbował przedstawić go odbiorcom.
Tekst Samidounu dokumentuje publiczną reakcję grupy, a nie dowodzi, że pomagała ona zaplanować lub przeprowadzić strzelaninę.