Izraelskie Siły Obronne podały, że nalot 15 października w Chan Junus zabił Ahmada Jabrina Tawfiqa Dalhę, którego zidentyfikowały jako członka Palestyńskiego Islamskiego Dżihadu. The Times of Israel poinformował o tym 17 października, przy okazji wiadomości o osobnych atakach na dowódców Hamasu.
Komunikat wojska nie wskazywał użytej broni ani nie podawał, czy celem był budynek, pojazd czy inny obiekt.
Wojsko twierdziło, że Dalha rozwijał ataki na izraelskie siły i cywilów oraz próbował odbudować zdolności grupy. Są to twierdzenia IDF; opublikowany materiał nie przedstawił dowodów na ich poparcie ani odpowiedzi Palestyńskiego Islamskiego Dżihadu. Nie podano też, czy w ataku zginęli lub zostali ranni inni ludzie.
Komunikat wojska nie wskazywał użytej broni ani nie podawał, czy celem był budynek, pojazd czy inny obiekt.
Atak nastąpił w okresie kontynuowania izraelskich operacji w Gazie mimo zawieszenia broni z października 2025 roku. Izrael twierdzi, że uderza w uzbrojonych bojowników i infrastrukturę, gdy rozpoznaje zagrożenie dla swoich sił. Artykuł nie opisywał warunków rozejmu ani nie wyjaśniał, czy domniemana aktywność Dalhy wiązała się z konkretnym incydentem.
Komunikat wojska nie wskazywał użytej broni ani nie podawał, czy celem był budynek, pojazd czy inny obiekt.
Palestyński Islamski Dżihad jest odrębny od Hamasu, choć obie organizacje działały w Gazie równolegle. W tym przypadku rozróżnienie ma znaczenie: ten sam materiał Times of Israel wskazał dwóch członków Hamasu zabitych w osobnych atakach, a Dalhę nazwał członkiem Palestyńskiego Islamskiego Dżihadu. Wojsko nie podało, że trzy cele należały do wspólnej jednostki lub skoordynowanej operacji.
Komunikat wojska nie wskazywał użytej broni ani nie podawał, czy celem był budynek, pojazd czy inny obiekt.
Amerykański Departament Stanu umieszcza Palestyński Islamski Dżihad na liście Foreign Terrorist Organization. Bezpośrednie skutki ataku ograniczają się do informacji ujawnionych przez izraelskie wojsko: tożsamości przypisanej Dalhie, miejsca i oceny jego działalności. Materiał nie zawierał niezależnego potwierdzenia jego roli ani zarzutów wojska.
Komunikat wojska nie wskazywał użytej broni ani nie podawał, czy celem był budynek, pojazd czy inny obiekt.