Waszyngtońskie dyskusje o uderzeniach odwetowych i kwestia broni chemicznej
Dyskusje na temat ewentualnej bezpośredniej operacji wojskowej przeciwko Republice Islamskiej zdominowały debatę w Waszyngtonie 19 listopada 2026 r. Prezydent Donald Trump zasygnalizował, że Stany Zjednoczone zamierzają odroczyć wszelkie zmasowane operacje ofensywne przeciwko irańskiemu reżimowi do nowego roku, stawiając na utrzymanie presji gospodarczej i morskiej w celu wymuszenia ustępstw. W rozmowie z serwisem Axios na pokładzie Air Force One podczas powrotu z Chin Trump oświadczył: „Nie podejmuję pochopnych decyzji. Zobaczymy, co wydarzy się po początku roku”. Wypowiedź ta zbiegła się z ocenami sekretarza stanu Marco Rubio, który wskazał, że Waszyngton konsekwentnie realizuje swoje cele za pomocą niekinetycznych instrumentów nacisku gospodarczego.
Decyzja o wstrzymaniu działań zapadła w atmosferze silnych nacisków ze strony Jerozolimy, domagającej się natychmiastowej interwencji zbrojnej. Premier Izraela Binjamin Netanjahu zaapelował do Białego Domu o włączenie się do skoordynowanej kampanii powietrznej zaplanowanej na cztery do siedmiu dni, przestrzegając, że Teheran intensywnie odbudowuje swoje arsenały rakiet balistycznych i dronów.
Izrael ostrzegł swoich amerykańskich partnerów, że reżim w Teheranie poważnie rozważa użycie amunicji chemicznej przeciwko swoim przeciwnikom – a w szczególności przeciwko Jerozolimie – w przypadku wznowienia ataków militarnych. Według ustaleń rządu Stanów Zjednoczonych Teheran rozwija program broni chemicznej oparty na aerozolowych środkach farmaceutycznych, w tym substancjach takich jak fentanyl, przeznaczonych do tłumienia zamieszek wewnętrznych oraz do wykorzystania na polu walki. Teheran odrzucił w czwartek te oskarżenia, a przedstawiciele reżimu powtórzyli, że międzynarodowi inspektorzy nie otrzymają nieograniczonego dostępu do newralgicznych obiektów nuklearnych w warunkach nieustannego zagrożenia zagranicznymi atakami.
Kryzys gospodarczy w Iranie i starcia w Zatoce Perskiej
Prezydent Iranu Masud Pezeszkian ostrzegł w czwartek, że zakłócenia w funkcjonowaniu krajowego przemysłu mogą doprowadzić do skokowego wzrostu bezrobocia, fali ubóstwa i gwałtownego wzrostu niezadowolenia społecznego. Ostrzeżenie to padło w momencie, gdy Teheran z trudem usiłuje zachować stabilność gospodarki poddanej amerykańskiej presji.
Mimo tych trudności Teheran utrzymał nieprzejednane stanowisko w negocjacjach, domagając się całkowitego zniesienia sankcji, odblokowania zamrożonych aktywów państwowych oraz natychmiastowego przerwania blokady morskiej – warunków, których Waszyngton kategorycznie nie akceptuje. Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC) wydał w czwartek bezpośrednie ostrzeżenie, oświadczając, że nie będzie bezterminowo tolerować blokady morskiej ani militarnego pata na wodach regionu.
Napięcia w Zatoce Perskiej przerodziły się w bezpośrednie starcia zbrojne. Irańskie siły zbrojne przeprowadziły ataki na amerykańskie instalacje wojskowe w Bahrajnie i Kuwejcie, z kolei siły USA odpowiedziały precyzyjnym uderzeniem w bazę rakietową IRGC na wyspie Keszm. Rządy arabskich państw Zatoki wyraziły w rozmowach z Waszyngtonem głębokie zaniepokojenie perspektywą wznowienia operacji na pełną skalę, ostrzegając, że irański odwet mógłby zdewastować regionalną infrastrukturę naftowo-gazową i całkowicie sparaliżować żeglugę handlową w cieśninie Ormuz.
Działania formacji proirańskich i aktywność Osi Oporu
Premier Iraku Ali al-Zaidi powołał specjalną komisję śledczą mającą zbadać nielegalne szlaki przemytu ropy naftowej skupione wokół Dżurf al-Sachar – ufortyfikowanego bastionu Kata'ib Hezbollah na południe od Bagdadu. Władze irackie poinformowały o wykryciu nielegalnej infrastruktury przesyłowej generującej setki tysięcy dolarów zysku dla formacji i wystosowały ultimatum, nakazując Kata'ib Hezbollah opuszczenie bazy do piątku, 20 listopada 2026 r., przed wkroczeniem irackich sił bezpieczeństwa.
Kata'ib Hezbollah stanowczo odrzuciła rządowe ultimatum, twierdząc, że zarzuty o przemyt ropy są jedynie pretekstem mającym wymusić rozbrojenie grupy. Przedstawiciel ugrupowania Abu Talib al-Saidi oświadczył, że formacja nigdy nie odda Dżurf al-Sachar. W oficjalnym komunikacie Kata'ib Hezbollah potwierdziła swoje zobowiązanie do obrony reżimu irańskiego, zachowania posiadanego uzbrojenia oraz wspierania sojuszniczych ugrupowań w Libanie i Jemenie. Ugrupowanie ostrzegło, że premier al-Zaidi poniesie osobistą odpowiedzialność za jakiekolwiek straty operacyjne poniesione przez Islamski Opór lub podległe państwu Siły Mobilizacji Ludowej (PMF), oskarżając go jednocześnie o przekazywanie Stanom Zjednoczonym danych wywiadowczych, które następnie trafiały do Izraela.
Na froncie libańskim przewodniczący irańskiego Madżlesu Mohammad Bagher Ghalibaf przeprowadził rozmowy na wysokim szczeblu z przewodniczącym libańskiego parlamentu Nabihem Berrim. Ghalibaf podkreślił, że reżim postrzega siebie oraz regionalny Front Oporu jako nierozerwalną całość, dodając, że przywrócenie spokoju w regionie jest niemożliwe bez natychmiastowego zakończenia operacji wojskowych w Libanie.
W Jemenie wspierany przez Iran ruch Huti wykorzystał zmiany terytorialne w rejonie cieśniny Bab al-Mandab.