Starcia morskie i nieudane próby blokady w Cieśninie Ormuz
Siły morskie Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej podjęły 17 października próbę zaciśnięcia kontroli nad Cieśniną Ormuz, twierdząc, że dwa komercyjne tankowce z ropą naftową zapaliły się po uderzeniu w miny morskie. Państwowe media reżimu poinformowały, że obie jednostki, przewożące rzekomo po około dwa miliony baryłek ropy naftowej każda, wyłączyły transpondery i próbowały pokonać trasy przez ten wąski morski punkt newralgiczny bez zgody Teheranu. Reżim twierdził, że jeden tankowiec został unieruchomiony, a drugi poważnie uszkodzony przez ładunki podwodne.
Dowództwo Centralne Stanów Zjednoczonych stanowczo odrzuciło twierdzenia Teheranu, jakoby szlak wodny został zamknięty lub znajdował się pod kontrolą reżimu. Rzecznik CENTCOM, komandor Tim Hawkins, potwierdził, że przeważająca większość podjętych przez reżim prób ataków na żeglugę handlową zakończyła się niepowodzeniem, zauważając, że około 97 procent jednostek cywilnych przepływających przez ten korytarz uczyniło to bezpiecznie pod skoordynowaną międzynarodową ochroną morską. Dowódca CENTCOM, adm. Brad Cooper, poinformował, że tylko w ciągu poprzedniego tygodnia przez cieśninę przepłynęło około 400 komercyjnych statków handlowych, przewożących ponad 100 milionów baryłek ropy naftowej dla partnerów regionalnych. Amerykańskie jednostki morskie nadal egzekwują ścisłą blokadę morską wobec reżimu, uniemożliwiając morski import i eksport towarów do portów w Iranie, jednocześnie utrzymując międzynarodowe korytarze tranzytowe otwarte dla globalnej żeglugi.
Eskalacja działań sił zastępczych: ostrzały rakietowe Huti i irański wywiad
Regionalny aparat wojenny Teheranu oparty na formacjach zastępczych nasilił ataki na państwa Zatoki Perskiej oraz regionalne cywilne węzły transportowe. Doniesienia z 17 października potwierdziły, że reżim dostarcza jemeńskim milicjom Huti bezpośrednie dane dotyczące celów oraz informacje wywiadowcze z obserwacji, aby umożliwić uderzenia rakietowe i dronowe dalekiego zasięgu na terenie Półwyspu Arabskiego. Skoordynowana ofensywa powietrzna była wymierzona w liczne skupiska ludności oraz kluczowe węzły infrastruktury w Arabii Saudyjskiej.
Koalicja wojskowa pod wodzą Arabii Saudyjskiej ogłosiła, że jej baterie obrony powietrznej z powodzeniem przechwyciły rakiety balistyczne i drony uderzeniowe Huti wystrzelone w kierunku stolicy kraju, Rijadu, portowego miasta Janbu nad Morzem Czerwonym oraz południowo-zachodniego węzła wojskowego Chamis Muszajt. Siły lądowe koalicji zniszczyły również dwie wyrzutnie rakiet balistycznych w prowincji Sada, bastionie Huti w północnym Jemenie. W południowym Jemenie dwa pociski wystrzelone przez Huti uderzyły w piątek wieczorem w obrzeża międzynarodowego lotniska w Adenie, gdy cywilny samolot pasażerski przygotowywał się do wejścia pasażerów na pokład. Nieustające zagrożenie dla lotnictwa międzynarodowego skłoniło Departament Spraw Zagranicznych i Handlu Australii do podniesienia ostrzeżenia dla podróżujących do Arabii Saudyjskiej do najwyższego poziomu. Jednocześnie prezydent Egiptu Abd al-Fattah as-Sisi publicznie potwierdził gotowość Kairu do udzielenia pomocy wojskowej i obronnej w celu ochrony terytorium Arabii Saudyjskiej przed agresją sił zastępczych.
Sankcje Departamentu Skarbu uderzają w nieoficjalny system bankowy i pranie dolarów
Presja gospodarcza na Teheran nasiliła się, gdy Departament Skarbu USA wdrożył ukierunkowane sankcje finansowe mające na celu odcięcie pozostałych kanałów pozyskiwania obcych walut przez reżim. Departament Skarbu objął sankcjami mający siedzibę w Iraku International Development Bank for Investment and Finance, wraz z powiązanymi nieoficjalnymi finansistami i zagranicznymi spółkami fasadowymi, za ułatwianie dostępu do dolarów amerykańskich oraz pranie setek milionów dolarów na rzecz Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej i jego bojówek. Dodatkowe sankcje objęły instytucje z siedzibą w Iranie, w tym Jazireh International Bank Company powiązany z Bank Mellat, Chabahar International Bank Overseas Company powiązany z Bank Shahr oraz kluczowego pośrednika naftowego Sayyeda Ruhollaha Razaviego.
Sekretarz skarbu Scott Bessent oświadczył, że te finansowe środki zaradcze zostały specjalnie zaprojektowane, aby uszczuplić dochody operacyjne reżimu i powstrzymać dotowanie regionalnych sieci terrorystycznych. CENTCOM potwierdziło, że blokada morska pozbawiła Teheran co najmniej 25 miliardów dolarów dochodów z eksportu ropy naftowej. Powstały deficyt finansowy wywołał poważny kryzys budżetowy w hierarchii wojskowej reżimu, uniemożliwiając Korpusowi Strażników Rewolucji Islamskiej regularne wypłacanie żołdu własnym żołnierzom i zmuszając regionalne milicje do wstrzymywania wynagrodzeń dla bojowników w celu przekazywania gotówki dowódcom w Teheranie.
Wstrząsy na rynkach i wojownicza retoryka przywódców reżimu
Groźby morskie reżimu i próby zakłócenia żeglugi odbiły się echem na międzynarodowych rynkach surowcowych, windując 17 października ceny kontraktów terminowych na ropę Brent do 109,69 USD za baryłkę, co odzwierciedla podwyższone składki ubezpieczeniowe oraz ryzyko konfliktu regionalnego. Pomimo trudności gospodarczych w Iranie przedstawiciele władz w Teheranie utrzymali bezkompromisowe stanowisko. Mohsen Rezaei, sekretarz Najwyższej Rady Bezpieczeństwa Narodowego, ostrzegł, że reżim jest przygotowany do zaatakowania zachodnich technologii i infrastruktury komercyjnej w regionie o wartości ponad 2 bilionów dolarów, jeśli presja militarna na zasoby reżimu ulegnie nasileniu.