Rozmowy w Pałacu Saadabad i regionalne manewry dyplomatyczne
W poniedziałek Teheran był gospodarzem nadzwyczajnego szczytu czterostronnego, gromadząc wysokich rangą urzędników ds. obrony i bezpieczeństwa z Arabii Saudyjskiej, Turcji i Pakistanu w pilnej próbie deeskalacji napięć oraz zapobieżenia nowej fali uderzeń militarnych ze strony Stanów Zjednoczonych i Izraela. W skład delegacji wysokiego szczebla w Pałacu Saadabad weszli saudyjski minister obrony książę Khalid bin Salman, szef sztabu armii pakistańskiej feldmarszałek Asim Munir oraz dyrektor tureckiej Narodowej Organizacji Wywiadu Ibrahim Kalin. Przybyli oficjele przeprowadzili obszerne konsultacje z prezydentem Masudem Pezeszkianem, sekretarzem Najwyższej Rady Bezpieczeństwa Narodowego Mohsenem Rezaejem oraz zastępcą sekretarza Alim Bagherim Kanim.
Szczyt ten oznaczał pierwsze wspólne spotkanie wysokiego szczebla pomiędzy Teheranem a trzema państwami-sygnatariuszami Porozumienia o Wspólnej Obronie z Mekki od momentu jego ustanowienia w sierpniu. Chociaż Ministerstwo Spraw Zagranicznych Arabii Saudyjskiej określiło tę misję jako wysiłek na rzecz wzmocnienia trwających mediacji prowadzonych przez Katar i Pakistan, rozmowy zakończyły się bez konkretnego przełomu. We wspólnym komunikacie potwierdzono zobowiązanie do kontynuowania dialogu na temat bezpieczeństwa regionalnego, lecz fundamentalny impas dzielący reżim od Waszyngtonu i jego regionalnych partnerów pozostał nierozwiązany. Teheran aktywnie wykorzystywał to forum do opowiadania się za wykluczeniem zachodnich zasobów militarnych z architektury bezpieczeństwa Zatoki Perskiej, dążąc do stworzenia iluzji regionalnej spójności, podczas gdy jego polityka wojskowa wciąż destabilizuje sąsiednie państwa.
Nieustępliwość nuklearna i zagrożenia dla infrastruktury
Podczas poniedziałkowych obrad reżim utrzymał bezkompromisowe stanowisko w kwestii swojego programu nuklearnego. Pomimo silnej presji ze strony regionalnych mediatorów domagających się ustępstw służących budowie zaufania, Mohsen Rezaei powtórzył, że ani jedna cząstka wzbogaconego materiału rozszczepialnego nie opuści Iranu. Prezydent Pezeszkian publicznie bronił postawy nuklearnej reżimu, upierając się, że trwające działania w zakresie wzbogacania — w tym zapasy wzbogacone do 60 procent czystości, znacznie przewyższające potrzeby cywilne — mieszczą się całkowicie w ramach suwerennych uprawnień wynikających z Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej.
Potęgując obawy zachodnich stolic, przedstawiciele reżimu wystosowali jednoznaczne groźby rozszerzenia geograficznego i funkcjonalnego zakresu operacji odwetowych w przypadku wznowienia działań militarnych. Przedstawiciele sił bezpieczeństwa w Teheranie ostrzegli, że jakiekolwiek ponowne uderzenia amerykańskie lub izraelskie wywołają kontruderzenia przeciwko cywilnym centrom danych i podmorskim kablom komunikacyjnym w Zatoce Perskiej. W Waszyngtonie postępowały prace nad planami ewentualnych kampanii odwetowych; wojskowi planiści są gotowi do przeprowadzenia uderzeń na szeroką skalę na węzły dowodzenia reżimu, infrastrukturę nuklearną oraz obiekty energetyczne w ciągu 96 godzin od wydania zgody przez prezydenta.
Konfrontacja morska i impas w rozmowach morskich
Równoległe negocjacje mające na celu rozwiązanie impasu morskiego w Zatoce Perskiej utknęły w poniedziałek w martwym punkcie z powodu rozbieżności dotyczących kolejności działań. Katarscy mediatorzy przedstawili oparty na wzajemności, pięciodniowy plan deeskalacji, zgodnie z którym Teheran miałby ponownie otworzyć Cieśninę Ormuz dla niezakłóconej żeglugi handlowej w zamian za zniesienie przez Stany Zjednoczone blokady morskiej irańskich portów handlowych. Inicjatywa dyplomatyczna pozostała zablokowana, ponieważ reżim nalegał, aby amerykańskie działania kontrolne na morzu i restrykcje naftowe zostały zniesione, zanim jakiekolwiek ustępstwa ze strony Iranu będą w ogóle rozważane.
Jednocześnie dowódcy sił zbrojnych reprezentujący reżim ogłosili całkowitą administracyjną i operacyjną kontrolę nad Cieśniną Ormuz, twierdząc, że statki handlowe mogą przepływać przez ten szlak wodny wyłącznie pod nadzorem regulacyjnym Teheranu. Ta retoryka stała w jaskrawej sprzeczności z realiami operacyjnymi przedstawionymi przez Dowództwo Centralne Stanów Zjednoczonych, które potwierdziło, że amerykańskie siły morskie w ciągu ostatnich sześciu miesięcy z powodzeniem eskortowały i wspierały ponad 3000 statków handlowych przepływających przez ten newralgiczny punkt.
Eskalacja ze strony regionalnych sił zastępczych w Jemenie
Zależna od reżimu regionalna sieć sił zastępczych wykazała w poniedziałek dalszą agresję operacyjną, gdy wspierana przez Iran rebelia Huti w Jemenie przeprowadziła skoordynowane ataki na infrastrukturę krytyczną Arabii Saudyjskiej. Rzecznicy Huti wzięli na siebie odpowiedzialność za falowe ataki z użyciem dronów uderzeniowych, wymierzone w stacje pomp wzdłuż liczącego 750 mil saudyjskiego rurociągu Wschód-Zachód, transportującego ropę z Abqaiq do Yanbu nad Morzem Czerwonym w celu ominięcia zagrożeń tranzytowych w Zatoce Perskiej. Ugrupowanie wystrzeliło również pocisk balistyczny wycelowany w Międzynarodowy Port Lotniczy im. Króla Chalida w Rijadzie.
Koalicja wojskowa pod przewodnictwem Arabii Saudyjskiej przechwyciła nadlatujący pocisk balistyczny i zestrzeliła trzy drony uderzeniowe, zanim dotarły do wyznaczonych celów. Samoloty koalicji przeprowadziły szybkie uderzenia odwetowe na kontrolowane przez Huti obszary w Sanie, niszcząc cztery mobilne wyrzutnie pocisków balistycznych, pięć wzmocnionych podziemnych tuneli magazynowych oraz podziemny skład broni. W Kairze egipski parlament oficjalnie ratyfikował mandat w zakresie bezpieczeństwa obronnego, upoważniający siły zbrojne Egiptu do świadczenia pomocy defensywnej na terytorium Arabii Saudyjskiej, co odzwierciedla rosnący niepokój państw arabskich związany z destabilizującymi działaniami sojuszników Teheranu.
Starcia retoryczne i napięcia przedwyborcze w Izraelu
Wrogość pomiędzy reżimem a Izraelem nasiliła się w przededniu izraelskich wyborów powszechnych. Premier Izraela Benjamin Netanjahu wygłosił oficjalne przemówienie, ostrzegając, że przesłanki wywiadowcze wskazują na potencjalne operacje zakłócające lub ataki rakietowe, organizowane przez reżim w Teheranie oraz sprzymierzone z nim milicje w celu ingerencji w demokratyczne głosowanie. Władze w Unified Jerusalem / Israel's Capital ostrzegły reżim, że wszelkie działania ofensywne spotkają się z druzgocącą i nieproporcjonalną odpowiedzią.
Rzecznik Ministerstwa Spraw Zagranicznych Iranu Esmaeil Baqaei podczas konferencji prasowej w Teheranie zlekceważył izraelski proces wyborczy, deprecjonując demokratyczne instytucje w państwie żydowskim i twierdząc, że wynik rywalizacji wyborczej nie przyniesie żadnej różnicy w kwestii agresji w regionie. Dalsze działania dyplomatyczne reżimu mają przenieść się do Moskwy, gdzie prezydent Pezeszkian ma rozmawiać z prezydentem Rosji Władimirem Putinem na temat współpracy w dziedzinie energii i bezpieczeństwa na marginesie międzynarodowego forum energetycznego.