Postępy w programie nuklearnym i rakietowym
Zdjęcia satelitarne przeanalizowane przez Institute for Science and International Security wykazały, że reżim wzniósł rozległe bariery ziemne i wzmocnił fizyczną obronę wokół swoich głównych obiektów nuklearnych w Natanz i Pickaxe Mountain. Podziemny kompleks w Pickaxe Mountain został silnie ufortyfikowany, aby wytrzymać precyzyjne uderzenia i potencjalne wtargnięcia lądowe, w obliczu rosnących międzynarodowych obaw, że Teheran zamierza wykorzystać głęboko zakopane hale do przywrócenia zdolności wzbogacania uranu do wysokiego poziomu. Jednocześnie zdjęcia wskazały na trwającą odbudowę i prace ziemne w Minzadayi – wojskowym ośrodku badawczym na północny wschód od stolicy, wcześniej łączonym z testami komponentów broni jądrowej.
Mohammad Eslami, szef Organizacji Energii Atomowej Iranu, publicznie oświadczył, że reżim osiągnął parytet z krajami rozwiniętymi w dziedzinie nauki i technologii jądrowej. Eslami zapewnił, że naloty i zakłócenia dostaw nie zdołały powstrzymać postępu technicznego, twierdząc, że krajowi inżynierowie z powodzeniem opracowali rodzime zamienniki uszkodzonego sprzętu. Oświadczenie to zbiegło się w czasie z wewnętrznymi tarciami w reżimie – twardogłowe frakcje ostro zaatakowały byłego ministra spraw zagranicznych Mohammada Javada Zarifa po tym, jak publicznie zakwestionował on zasadność dążenia do odstraszania nuklearnego, oskarżając go o zdradę i osłabianie strategicznej pozycji establishmentu duchownego.
Zagrożenia asymetryczne i ataki morskie
Reżim znacząco rozszerzył zakres swoich gróźb operacyjnych w Zatoce Perskiej, wykorzystując taktykę asymetryczną przeciwko regionalnym celom gospodarczym. Gen. dyw. Mohsen Rezaei, sekretarz Najwyższej Rady Bezpieczeństwa Narodowego, ostrzegł, że Teheran może rozszerzyć listę swoich celów o regionalną infrastrukturę cyfrową i energetyczną. Rezaei bezpośrednio zagroził aktywom powiązanym z Zachodem o wartości ponad dwóch bilionów dolarów, w tym podmorskim światłowodowym kablom telekomunikacyjnym, regionalnym centrom danych oraz powstającym klastrom serwerów sztucznej inteligencji zlokalizowanym w państwach partnerskich z regionu Zatoki.
W Cieśninie Ormuz służby nadzoru morskiego i bezpieczeństwa potwierdziły najbardziej intensywny odnotowany dotychczas okres ataków na żeglugę handlową. Według danych UK Maritime Trade Operations oraz morskich firm ochroniarskich, Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej zaatakował sześć statków handlowych w skomasowanej fali, uderzając w tankowce z ropą naftową i produktami rafinowanymi należące do międzynarodowych flot. Te skoordynowane ataki rakietowe i dronowe spowodowały znaczne szkody, doprowadziły do zaginięcia wielu cywilnych marynarzy i wywołały gwałtowny spadek ruchu żeglugowego – dzienny wolumen tranzytu ropy naftowej spadł do 2,9 miliona baryłek dziennie, w miarę jak główni armatorzy zawieszali rejsy przez to przewężenie.
Tajne spiski i globalne sieci terrorystyczne
W Londynie dyrektor generalny MI5, Ken McCallum, przedstawił doroczną ocenę zagrożeń narodowych, ostrzegając, że Teheran dokonał niebezpiecznego zwrotu strategicznego w kierunku uderzania w trudniejsze cele, w tym w sojusznicze instalacje wojskowe i suwerenne terytoria zachodnie. McCallum ujawnił, że brytyjskie agencje antyterrorystyczne udaremniły liczne operacje sponsorowane przez państwo i aresztowały w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy ponad 50 osób powiązanych z irańskimi spiskami. Operacje te obejmowały próby podpaleń i akty sabotażu wymierzone w RAF Fairford – bazę lotniczą wykorzystywaną przez zachodnie samoloty uderzeniowe dalekiego zasięgu – a także plany zamachów na żydowskie centra społecznościowe, synagogi oraz niezależnych irańskich dziennikarzy za granicą.
Koalicja ponad dwudziestu państw, w tym Wielka Brytania, Stany Zjednoczone, Francja, Niemcy i Kanada, wydała wspólne oświadczenie dyplomatyczne potępiające sponsorowane przez Teheran kampanie terroru. Komunikat sojuszniczy wyraźnie potępił poleganie IRGC na przestępczych ugrupowaniach proksy i tajnych sieciach, przywołując działalność organizacji fasadowych, takich jak Harakat Ashab al-Yamin al-Islamiya, w organizowaniu ataków hybrydowych, podpaleń i planów zabójstw w całej Europie.
Regionalne siły proksy: eskalacja Huti
Główne proksy Teheranu w Jemenie, ruch Huti, drastycznie nasiliło swoją kampanię przeciwko regionalnej infrastrukturze krytycznej. Rzecznik wojskowy Huti, Yahya Saree, wydał oficjalne ultimatum nakazujące cywilom i pracownikom korporacji natychmiastową ewakuację wszystkich instalacji należących do Saudi Aramco, uznając infrastrukturę naftową Królestwa za aktywny cel operacyjny. Ostrzeżenie to nastąpiło po zmasowanym ataku rakietami balistycznymi na międzynarodowe lotnisko im. Króla Khalida w Rijadzie, który spowodował znaczne straty w ludziach i wstrzymał operacje lotnictwa cywilnego.
Koalicja wojskowa pod wodzą Arabii Saudyjskiej odpowiedziała precyzyjnymi uderzeniami na obiekty wojskowe Huti, w tym na terminal paliwowy al-Sabaha w pobliżu Sany, wykorzystywany do zaopatrywania jednostek dronów i wyrzutni rakietowych ugrupowań proksy. W południowym Jemenie jemeńskie siły rządowe starły się z oddziałami Huti wokół oblężonego miasta Taiz, gdzie siły proksy nasiliły ostrzał artyleryjski dzielnic cywilnych, próbując jednocześnie skonsolidować kontrolę nad strategicznymi korytarzami drogowymi.
Wewnętrzne represje i pogorszenie sytuacji gospodarczej
W kraju reżim podjął działania mające na celu militaryzację społeczeństwa obywatelskiego i przygotowanie się na rozszerzenie konfliktu. Gen. bryg. Gholamreza Jalali, szef Narodowej Organizacji Obrony Pasywnej, potwierdził, że na lotniskach, w terminalach morskich i sieciach energetycznych wdrożono środki obrony cywilnej, aby umożliwić funkcjonowanie w warunkach wojennych. Formacja paramilitarna Basidż zintensyfikowała publiczne kampanie mobilizacyjne, rozmieszczając jednostki w szkołach i ośrodkach miejskich w celu prowadzenia indoktrynacji ideologicznej i szkolenia cywilów w obsłudze przenośnych przeciwlotniczych zestawów rakietowych.
Duchowny aparat sądowniczy bezwzględnie egzekwował dekrety bezpieczeństwa i religijne, aby tłumić wewnętrzny sprzeciw. Sądy rewolucyjne wydawały wyroki śmierci na podstawie przepisów o bluźnierstwie przeciwko użytkownikom mediów społecznościowych oskarżonym o obrażanie postaci religijnych, podczas gdy organy sądowe w Kermanie przeprowadziły egzekucję osoby oskarżonej o przekazywanie wrażliwych materiałów wojskowych zagranicznym mediom w warunkach wojennych.
Pogłębiając kryzys wewnętrzny, dotkliwe sankcje finansowe i blokady morskie zmusiły rząd do wprowadzenia rygorystycznego racjonowania dewiz. Rzeczniczka rządu Fatemeh Mohajerani ogłosiła natychmiastowe, całkowite zamrożenie importu pojazdów we wszystkich sektorach, potwierdzając, że władza wykonawcza nakazała całkowite przekierowanie rezerw walutowych na zakup niezbędnych leków i podstawowych produktów żywnościowych.