Reżim i IRGC: Poważne dławienie finansowe
Reżim duchownych w Teheranie boryka się z bezprecedensowym wewnętrznym i regionalnym kryzysem wypłacalności, w miarę jak międzynarodowa blokada morska oraz zaostrzone egzekwowanie sankcji finansowych systematycznie odcinają jego główne linie życia gospodarczego. W kompleksowym raporcie operacyjnym przedstawionym 16 października dowódca Centralnego Dowództwa USA adm. Brad Cooper potwierdził, że działania związane z blokadą morską uniemożliwiły reżimowi eksport ropy naftowej o wartości co najmniej 25 miliardów dolarów. Nagła utrata wpływów z eksportu unieruchomiła Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC), pozostawiając reżim bez możliwości realizacji podstawowych zobowiązań płacowych wobec sił zbrojnych, urzędników państwowych i pracowników przemysłu energetycznego, produkcyjnego oraz budowlanego.
W obliczu dramatycznego odwrócenia wieloletniego modelu patronatu Teheranu regionalne ugrupowania powiązane zaczęły przekazywać kapitał z powrotem do IRGC, aby utrzymać funkcjonowanie aparatu państwowego. Przedstawiciele amerykańskiego departamentu obrony potwierdzili raporty wywiadowcze wskazujące, że powiązane z Iranem formacje milicji w Libanie, Iraku i Jemenie wstrzymują wypłatę żołdu dla własnych bojowników, aby przesyłać doraźne środki finansowe dowódcom w Teheranie. W tym samym czasie dowódcy reżimu prowadzili agresywne działania dezinformacyjne, aby ukryć upadek kontroli morskiej. Głównodowodzący armii Amir Hatami fałszywie twierdził, że Cieśnina Ormuz pozostaje pod pełnym nadzorem armii i IRGC, podczas gdy w ciągu minionego tygodnia siły sojusznicze zabezpieczyły bezpieczny tranzyt około 400 komercyjnych statków handlowych i ponad 100 milionów baryłek ropy z Zatoki Perskiej. Podkreślając asymetryczne zagrożenia stwarzane przez reżim, skrzydło morskie IRGC przyznało, że komercyjny supertankowiec uderzył w niezmapowaną minę morską podczas żeglugi po spornych wodach u wybrzeży Morza Omańskiego.
Zagrożenia nuklearne, odstraszanie i opcje konwencjonalne
W obliczu rosnącej presji zewnętrznej reżim starał się demonstrować dyplomatyczną elastyczność, nie zaprzestając jednocześnie prowokacji wokół nielegalnego programu jądrowego. Występując podczas oficjalnej wizyty państwowej w Armenii, irański prezydent Masud Pezeszkian twierdził, że Teheran nie dąży do wejścia w posiadanie broni jądrowej i przekonywał, że oskarżenia międzynarodowe są sfabrykowane, ostrzegając jednocześnie, że reżim nie ugnie się pod naciskami. Równocześnie pełniący obowiązki ministra do spraw ropy Hamid Bovard zagroził natychmiastowym odwetem zbrojnym na regionalne instalacje energetyczne, gdyby mocarstwa zachodnie uderzyły w infrastrukturę krajową Iranu.
W Waszyngtonie nasiliły się dyskusje na temat odstraszania strategicznego wobec reżimu. Amerykańscy urzędnicy potwierdzili ocenę ewentualności konwencjonalnych uderzeń na silnie ufortyfikowane, podziemne obiekty nuklearne, ze szczególnym uwzględnieniem użycia bomby GBU-43/B Massive Ordnance Air Blast przeciwko głęboko ukrytym instalacjom, w tym ufortyfikowanemu stanowisku znanemu jako Pickaxe Mountain. Wykluczając wprost użycie ładunków nuklearnych lub wysłanie lądowych wojsk bojowych, zachodni stratedzy powtórzyli, że przywództwo religijne zostanie powstrzymane za pomocą wszelkich niezbędnych sił konwencjonalnych przed uzyskaniem zdolności do natychmiastowej budowy broni jądrowej.
Ekstraterytorialne spiski terrorystyczne i odpowiedzialność prawna
Szerokie poleganie przez reżim na syndykatach przestępczych w celu przeprowadzania ekstraterytorialnych aktów przemocy przeciwko dysydentom i celom zachodnim spotkało się z poważnymi konsekwencjami prawnymi w Europie. Przed Woolwich Crown Court w Londynie 19-letni obywatel Norwegii Johannes Kongsnes Natland został skazany na 20 lat więzienia za spisek w celu popełnienia morderstwa, po tym jak został zatrzymany z bronią palną i amunicją w północnej Anglii. Brytyjskie służby antyterrorystyczne ujawniły, że Natland został zwerbowany przez internet przez Siatkę Foxtrot, zorganizowaną grupę przestępczą kierowaną przez reżim w celu organizowania śmiertelnych ataków na obiekty żydowskie i izraelskie w całej Europie. Przedstawiciele służb antyterrorystycznych podkreślili, że wyrok ten bezpośrednio rozbija aktywną komórkę zamachowców działającą na polecenie irańskiego wywiadu.
Równocześnie ujawnione akta sądowe z hiszpańskich postępowań ekstradycyjnych wykazały, że amerykański radykalny aktywista Fergie Chambers aktywnie spiskował z Teheranem, operując z terenu Afryki Północnej. Dokumenty sądowe dowiodły, że reżim koordynował działania z Chambersem w celu przekazywania zasobów finansowych na rzecz Hamasu oraz szerszej regionalnej Terror Infrastructure, co uwypukla transnarodowy zasięg tajnych mechanizmów finansowania Teheranu.
Eskalacja działań sił zastępczych na regionalnych teatrach działań
Regionalna sieć sił zastępczych Teheranu zintensyfikowała operacje w kilku państwach Bliskiego Wschodu, wywołując bezpośrednie potępienie ze strony rządów sąsiednich krajów:
- Jemen i Arabia Saudyjska: Arabia Saudyjska publicznie oskarżyła reżim o kierowanie i zbrojenie milicji Huti podczas intensywnych bombardowań infrastruktury cywilnej. Saudyjski wiceminister ds. dyplomacji publicznej Rayed Krimly ogłosił, że ataki Huti naruszają porozumienie z Pekinu z 2023 roku, co oznacza zerwanie dwustronnego odprężenia. Siły koalicji przechwyciły pocisk balistyczny wymierzony w kluczowe centrum rafineryjne w Janbu oraz dwa pociski manewrujące nad Morzem Czerwonym, podczas gdy inny ostrzał Huti uderzył w pałac prezydencki w Adenie, zabijając pięć osób i raniąc 16. Nieustanne ataki doprowadziły do zamknięcia głównego lotniska w Rijadzie i wymusiły bezterminowe odłożenie ważnych globalnych szczytów gospodarczych, windując ceny ropy Brent powyżej 110 dolarów za baryłkę.
- Liban: Napięcia wewnętrzne wybuchły w Bejrucie po tym, jak libańskie siły bezpieczeństwa zatrzymały na punkcie kontrolnym Dahr el-Baydar pojazd transportowy przewożący setki kilogramów wojskowych materiałów wybuchowych dużej mocy, w tym C-4 i TNT. Deputowany Hezbollahu Hassan Fadlallah wystosował publiczne groźby, żądając od libańskiego rządu natychmiastowego zwrotu skonfiskowanych materiałów wybuchowych i uwolnienia zatrzymanych bojowników, potwierdzając, że ładunek należał do formacji zbrojonej przez Iran.
- Irak: Iracki parlament zatwierdził Laitha al-Khazalego, objętego sankcjami przywódcę wspieranej przez Teheran milicji Asaib Ahl al-Haq, na stanowisko wicepremiera, co dodatkowo ukazuje głębokie zakorzenienie polityczne reżimu w strukturach władzy Bagdadu.
Egzekwowanie sankcji i osaczenie nielegalnych finansów
Władze zachodnie rozszerzyły jednostronne środki mające na celu odcięcie alternatywnych kanałów bankowych reżimu oraz dróg omijania sankcji. Departament Stanu USA nałożył sankcje na mający siedzibę w Hawanie Banco Internacional de Comercio S.A. za ułatwianie transakcji finansowych na rzecz objętego sankcjami reżimowego banku Karafarin. Równocześnie Sieć Egzekwowania Przestępstw Finansowych (FinCEN) opublikowała ostrzeżenie dla międzynarodowych instytucji finansowych dotyczące systematycznego przejmowania przez reżim fundacji religijnych i tradycyjnych dziesięcin w celu finansowania represji wewnętrznych oraz zagranicznych terrorystycznych sił zastępczych, uzupełniając działania egzekucyjne, w wyniku których zamrożono aktywa cyfrowe kontrolowane przez reżim o wartości około 350 milionów dolarów.