Marynarka wojenna IRGC określiła te incydenty na morzu jako „środki odwetowe”, przedstawiając eksplozje jako reakcję na operacje marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych i twierdząc, że zaatakowane jednostki naruszyły irańskie przepisy żeglugowe. W komunikacie IRGC, opublikowanym przez agencję Mehr, poinformowano, że oba tankowce eksplodowały, a wywołane pożary rozświetlały niebo nad Cieśniną Ormuz przez wiele godzin; według oświadczenia były to już kolejne jednostki, które od poprzedniego dnia stanęły w ogniu i zatonęły w cieśninie (łącznie sześć tankowców).
W komunikacie irańskich sił zbrojnych pominięto kluczowe informacje dotyczące uszkodzonych jednostek i ich załóg. Zarówno agencja Mehr, jak i oświadczenie marynarki IRGC nie podały nazw obu tankowców, bander, pod jakimi pływały, ich właścicieli ani żadnych danych o marynarzach, którzy mogliby zginąć, odnieść obrażenia lub pozostać uwięzieni na morzu.
Z analizy opublikowanej przez Foundation for Defense of Democracies wynika, że choć siły zbrojne USA w ramach operacji rozminowywania Cieśniny Ormuz w znacznym stopniu uszczupliły irańską flotę i zapasy min morskich, Iran wciąż zachowuje zdolność do stawiania min i przeprowadzania ataków na statki handlowe.