W niedzielę siły Hutich zajęły strategiczne tereny w południowo-zachodniej części prowincji Lahidż, zbliżając się na odległość 60 kilometrów od Adenu i narzucając tempo operacyjne wojny w momencie, gdy wojska rządu Jemenu wycofały się, aby ufortyfikować swoją tymczasową stolicę – poinformowały źródła wojskowe oraz analityk ryzyka Mohammed al-Basha, cytowani przez portal Kurdistan24.
Natarcie na Aden i ekspansja na wybrzeżu
Bojownicy Hutich dotarli do obozu Al-Kharaz w dystrykcie Al-Madariba, około 60 kilometrów od Adenu, po tym jak uznawany przez społeczność międzynarodową rząd Jemenu przegrupował swoje siły z pozycji wzdłuż wybrzeża Morza Czerwonego, aby wzmocnić obronę miasta i sąsiednich prowincji. Jak podaje AFP, powołując się na źródła wojskowe w ugrupowaniu, odwrót ten umożliwił bojówce objęcie obecnością ponad 150 kilometrów linii brzegowej – od Dhubab w stronę Khor Amira, w pobliżu strategicznej cieśniny Bab al-Mandab. Siły Hutich przejęły również kontrolę nad górzystym dystryktem Al-Maqatirah, przez który przebiega główny szlak komunikacyjny łączący Aden z oblężonym miastem Taizz. W odpowiedzi jemeńskie siły rządowe zaczęły wznosić zapory z worków z piaskiem i kopać tunele obronne na przedpolach Adenu.
Uderzenie w posterunek i uwolnienie jeńców
Równolegle z ofensywą lądową pocisk rakietowy wystrzelony przez Hutich uderzył w niedzielę w posterunek bezpieczeństwa w prowincji Lahidż, zabijając osiem osób i raniąc 12 – przekazali agencji AFP przedstawiciele rządu i sił zbrojnych.
W obliczu eskalacji Huti uwolnili 600 schwytanych żołnierzy jemeńskich sił rządowych, przetrzymywanych od czasu nasilenia walk w lipcu. Informację o tej operacji potwierdził Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża. Ugrupowanie określiło to posunięcie mianem „inicjatywy humanitarnej” oraz „największą jednostronną operacją uwolnienia jeńców i ułaskawienia w historii tego konfliktu”, zarzucając jednocześnie stronie przeciwnej brak wzajemności.
Strukturalne przyczyny ekspansji Hutich
Według Foundation for Defense of Democracies Huti opierają swoje funkcjonowanie na nieustannej mobilizacji, a pokój postrzegają nie jako cel, lecz jako zagrożenie. Think tank zauważa, że wewnętrzna ekspansja terytorialna w Jemenie zapewnia ugrupowaniu nową ludność do opodatkowania i sukcesy propagandowe na użytek wewnętrzny. Stan konfliktu służy im z kolei do usprawiedliwiania drenażu zasobów od ubogiej ludności, braku wypłat pensji, a aparatowi bezpieczeństwa pozwala traktować krytyków jak kolaborantów. Ponadto – jak podkreśla Foundation for Defense of Democracies – reżim irański wspiera ruch Hutich w jego dążeniach do przejęcia kontroli nad strategicznym przewężeniem Bab al-Mandab.