Irańskie media państwowe, w tym Agencja Informacyjna Mehr oraz państwowa agencja Islamic Republic News Agency, opublikowały komunikaty Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC), w których poinformowano, że minionej nocy w oddzielnych incydentach w Cieśninie Ormuz zapaliły się dwa komercyjne tankowce i holownik. Według oświadczenia IRGC jednostki te miały podjąć próbę żeglugi „nieautoryzowaną trasą południową”, w wyniku czego jeden z dużych tankowców wszedł na minę morską i stanął w płomieniach. Irańskie wojsko utrzymuje ponadto, że drugi supertankowiec zapalił się podczas opuszczania wschodniej części cieśniny, a wezwany do gaszenia ognia holownik również uległ spaleniu.
W tym samym komunikacie dowództwo marynarki wojennej IRGC oświadczyło, że jego jednostki walki elektronicznej przechwyciły dwa amerykańskie bezzałogowe systemy bojowe LUCAS (Low-Cost Uncrewed Combat Attack System). Irańscy urzędnicy zapewniają, że ich siły zneutralizowały maszyny drogą elektroniczną, zmuszając je do bezpiecznego lądowania, a następnie przejęły je w nienaruszonym stanie. Niezależne komercyjne służby śledzenia ruchu morskiego, regionalne ośrodki monitoringu żeglugi oraz siły zbrojne USA nie potwierdziły jakichkolwiek pożarów statków, wybuchów min ani utraty systemów bezzałogowych w Cieśninie Ormuz.
Zagrożenia asymetryczne a żegluga międzynarodowa
Oświadczenie Iranu, jakoby statki handlowe poruszały się „nieautoryzowanymi trasami”, stoi w sprzeczności z powszechnie przyjętym międzynarodowym prawem morza. W myśl standardowych konwencji morskich Cieśnina Ormuz stanowi międzynarodowy szlak tranzytowy otwarty dla niepodlegającej zawieszeniu żeglugi wszelkich jednostek komercyjnych. Teheran od dawna dąży do narzucenia jednostronnej kontroli i wymuszania punktów inspekcyjnych w tym newralgicznym przesmyku, posługując się groźbami destabilizacji światowych rynków energii.
Reżim w Teheranie ma bogatą, udokumentowaną historię stosowania taktyk asymetrycznych wobec jednostek cywilnych i okrętów wojennych – od stawiania min morskich i nękania przez roje małych łodzi motorowych, po spoofing GPS oraz zakłócanie sygnałów elektronicznych. Z analizy przygotowanej przez Washington Institute for Near East Policy wynika, że IRGC rutynowo sięga po miny morskie, działania bezzałogowców i asymetryczne operacje przechwytywania jako narzędzia nacisku, służące budowaniu pozycji przetargowej wobec mocarstw zachodnich i demonstrowaniu regionalnej dominacji w okresach wzmożonej presji politycznej.
Eskalacja napięć w Zatoce Perskiej
Niepotwierdzone doniesienia pojawiają się w ślad za ostrymi tarciami militarnymi w tym korytarzu morskim. Kilka dni wcześniej siły amerykańskie przeprowadziły ograniczone, defensywne uderzenia precyzyjne na irańskie instalacje rakiet ziemia-powietrze na wyspie Keszm – o czym informował Breitbart News – po tym, jak irański pocisk wymierzono w amerykański samolot wykonujący misję nad cieśniną. Jednoczesne doniesienia IRGC o eksplozjach min pod cywilnymi tankowcami oraz o elektronicznym przejęciu amerykańskich dronów rozpoznawczych stanowią agresywną eskalację w irańskim przekazie, obliczoną na zasygnalizowanie zdolności do zablokowania kluczowych szlaków żeglugowych oraz rzucenie wyzwania zachodniemu zwiadowi lotniczemu w regionie Zatoki.