Zdanie to ukazało się pod szyldem Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości. Biurem, które je sporządziło, jest Sekretariat. Komunikat prasowy nr 2026/24 z 22 września 2026 roku jest oznaczony jako nieoficjalny, a sam tekst wskazuje, że komunikaty prasowe Trybunału „są przygotowywane przez jego Sekretariat wyłącznie w celach informacyjnych i nie stanowią dokumentów oficjalnych”. Okólnik Sekretariatu nie jest postanowieniem, wyrokiem ani orzeczeniem o popełnieniu przez kogokolwiek ludobójstwa.
Czym jest to wycofanie
Zawiadomienie odnotowuje fakt proceduralny: 18 września 2026 roku Kolumbia poinformowała Trybunał o wycofaniu deklaracji o interwencji złożonej 5 kwietnia 2024 roku na podstawie artykułu 63 Statutu. W tym samym komunikacie Sekretariat wyjaśnia treść tego artykułu. Artykuł 63 „przyznaje państwom niebędącym stronami sporu prawo do interwencji w sprawie, gdy dotyczy ona wykładni konwencji, której są one również stronami”; późniejsza interpretacja Trybunału wiąże wówczas interwenienta. Wykładnia tekstu traktatu. Nie przyłączenie się w charakterze współpowoda. Nie stwierdzenie odpowiedzialności państwa. Nowy rząd Kolumbii wycofał wniosek z epoki Petro. The Jerusalem Post poinformował, że minister spraw zagranicznych Gideon Sa'ar podziękował prezydentowi Abelardo De la Esprielli za „wycofanie się z fałszywego i złośliwego pozwu RPA przeciwko Izraelowi przed MTS, złożonego w antysemickiej epoce Petro”.
To wszystko, co czyni sentencja tego zawiadomienia. Nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie liczy ciał. Nie przekształca wniosku RPA z 29 grudnia 2023 roku w prawomocne orzeczenie o winie.
Do czego służy ten nagłówek
Sekretariat nadal umieszcza to wycofanie w ramach „sprawy dotyczącej zastosowania Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa w Strefie Gazy (Republika Południowej Afryki przeciwko Izraelowi)”. To sformułowanie to jedynie tytuł sprawy nadany w wykazie przez wnioskodawcę. W dalszej części tego samego zawiadomienia sam Sekretariat określa wniosek RPA jako dotyczący „rzekomych naruszeń przez Izrael jego zobowiązań wynikających z Konwencji w sprawie ludobójstwa”. Rzekomych. Sformułowanie to przedstawia nagłówek o ludobójstwie jako ustalony przez Trybunał przedmiot sprawy. Akta tego nie potwierdzają. RPA zwróciła się do Trybunału o „orzeczenie i stwierdzenie” naruszeń. Trybunał tego nie uczynił.
W postanowieniu z 26 stycznia 2024 r. Trybunał rozpatrywał wniosek o środki tymczasowe. W podsumowaniu 2024/1 Trybunał odnotowuje, że RPA domagała się tych środków „w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie sprawy co do istoty przez Trybunał”. Trybunał zarządził środki. Nie rozstrzygał wówczas, czy Izrael naruszył Konwencję w sprawie ludobójstwa. Kwestia ta dotyczy istoty sprawy. Środki tymczasowe nie są wyrokiem co do istoty. Komunikat urzędniczy z 2026 roku informujący, że jeden z interwenientów na podstawie art. 63 wycofał się, nie zastępuje brakującego wyroku.
Co pomija sekcja historyczna
„Historia postępowania” w dokumencie 2026/24 rozpoczyna się 29 grudnia 2023 roku wnioskiem RPA. Wojna rozpoczęła się 7 października 2023 roku, kiedy terroryści pod wodzą Hamasu zamordowali ponad 1200 osób i uprowadzili 251, jak podaje IDF. Hamas, islamistyczny reżim terrorystyczny rządzący Gazą, zaplanował i przeprowadził tę masakrę. Biuletyn Sekretariatu nie wymienia Hamasu jako sprawcy ataku, który wywołał kampanię, określoną następnie przez RPA mianem ludobójstwa. Traktuje właściwą historię wyłącznie jako sprawę sądową.
Hamas nie jest państwem-stroną przed Trybunałem. Ostatnie wersy komunikatu przypominają czytelnikom, że Trybunał rozstrzyga spory wniesione przez państwa. Zawiadomienie wciąż jednak puszcza w obieg nagłówek RPA, jak gdyby wycofana interwencja była kolejnym dokumentem w aktach dotyczących ludobójstwa, które nigdy nie zostało osądzone. Posłużono się nieoficjalnym okólnikiem Sekretariatu jako substytutem wyroku skazującego.